•  فيض كاشاني (ره) مي‌فرمايد: اعانت و کمکِ الهى علامت دارد، و آن حزن و‌ اندوه است. نگرانيِ مؤمن از اين است، كه آيا بهشتى است يا جهنمى؟

•  اگر اراده كنى كه خودت را حفظ بكنى، پروردگار هم در هنگام ارتكاب گناهان، براى تو ايجاد مانع مى‌كند.

اهل بهشت حسرت هيچ لحظه‌اى از عمر خود را نمى‌خورند، مگر لحظاتى كه در دنيا به غفلت گذرانیده، و به ياد پروردگار متعال نبوده‌اند.

•  هر كس اهل ذكر پروردگار متعال باشد،‌ پروردگار جليس و مونس و مطيع او مي‌شود.

حبِّ دنيا و حبِّ خدا در يك دل جاى نمى‌گيرد. بايد از يكى از آنها گذشت.

•  آن نيرويى‌كه بتواند شما را در مقابل شيطان و نفس محافظت‌ كند، محبّت به پروردگار متعال است.

•  اگر پروردگار متعال را دوست داريم، بايد ثابت‌كنيم. بايد از نعمتهاى او در راه خود او استفاده كنيم.

• حبِّ الهی، آن جذبه‌ی ارتباطى ما بين بنده و پروردگار متعال است كه وقتى اين جذبه قوى شد، علاقه و ارتباطات ديگر را قطع مي‌كند و نور الهى‌ را در قلب وارد مي‌كند و حجاب‌هاى نفسانى را برطرف مى‌كند.

طبيعيون هم، خُدا‌پرست هستند. اينها فطرتاً الهى هستند، منتهى در تطبيق، اشتباه كرده‌اند.