ای عزیز بدان که راه خدا نه از جهت راست است نه از جهت چپ، نه بالا نه زیر ، و نه دور نه نزدیک، راه خدا راه دل است و یک قدم است .مگر از مصطفی علیه السلام نشنیده ای که او را پرسیده اند : "خدا کجاست؟" گفت " در دل بندگان خود " دل طلب کن که حج، حج دل ست .
ای عزیز حج صورت، کار همه کس باشد، اما حج حقیقت نه کار هر کسی باشددر راه حج زر و سیم باید فشاندن، در راه حق جان و دل باید فشاندن. این که را مسلم باشد؟ آن را که از بند جان برخیزد . جمال کعبه نه دیوارها و سنگ هاست که حاجیان بینند، جمال کعبه آن نور است که به صورت زیبا در قیامت آید،و شفاعت کند از بهر زائران خود . ای عزیز , هرگز در عمر خود یک بار حج روح بزرگ کرده ای؟مگر که این نشنیده ای که بایزید بسطامی می آمد، شخصی را دید گفت "کجا می روی ؟" گفت:" به خانه ی خدای تعالی " بایزید گفت:" چند درم داری؟" گفت : هفت درهم دارم " گفت به من ده و هفت بار گرد من بگرد و زیارت کعبه کردی" چه می شنوی ؟!!!! ای دوست جوابی دیگر بشنو: راه پیدا کردن واجب است، اما راه خدای تعالی در زمین نیست بلکه در بهشت و عرش نیست، طریق خدا در باطن توست، طالبان خدا او را در خود جویند ، زیرا که او در دل باشد و دل در باطن ایشان باشد . تو را ان عجب آید که هر چه در آسمان ها و زمین است ، همه خدا در تو بیافریده است، و هر چه در لوح و قلم و بهشت آفریده است . مانند آن در نهاد تو آفریده است .هر چه در عالم الهیست، عکس آن در جان تو پدید کرده است. در هر فعلی و حرکتی در راه حج، سری و حقیقتی باشد اما کسی که بینا نباشد خود نداند . طواف کعبه و سعی و احرام و ... در همه احوال هاست. هنوز قالب ها نبودو کعبه نبود که روح ها به کعبه زیارت می کردند . دریغا که بشریت نمی گذارد که به کعبه ی ربوبیت رسیم! و بشریت نمی گذارد که ربوبیت ،رخت بر صحرای صورت نهد ! هر که نزد کعبه ی گل رود خود را بیند و هر به کعبه ی دل رود خدا را بیند . انشاءالله تعالی که به روزگار دریابی که چه گفته می شود .انشاءالله که خدا ما را حج حقیقی روزی کند ...
