ابزار نظر سنجی

پرسش :
پيامدهای عملی قيام عاشورای امام حسين(عليه السلام) چيست؟

پاسخ :
ارزيابى حادثه خونين كربلا و آثار و نتايج اين قيام پرشور و فداكارى بى نظير، نيازمند مطالعه‌اى گسترده است؛ اين حقيقتى است كه از مطالعه نوشته‌هاى دانشمندان به دست مى‌آيد. درس‌هايى كه قيام امام حسين(عليه السلام) به ما مى‌آموزد و پیامدهای این قیام الهی بسيار است كه به بعضى از آنها اشاره مى‌كنيم:
1. هدف اصلى مصلحان حقيقى و پاسداران حق، تحكيم حق، كوبيدن باطل، احياى نام خداوند، مواسات، اعتلاى دين و آزادى و عدالت اجتماعى است تا در پرتو آن طبقات محروم و ستمديده بتوانند از حق خويش برخوردار شوند. امام حسين(عليه السلام) مى‌ديد كه ملّت اسلام در اثر تبليغات سوء دشمن، فساد و ستم را پيشه كرده و عدالت، حريّت و كمالات را به فراموشى سپرده و به تبهكارى و بندگى شهوات روى آورده است. امام حسين(عليه السلام) مى‌ديد كه قوانين الهى در حال فراموشى و نابودى‌اند و اسلام عزيز فداى هوسراني‌هاى افراد نالايق و خواسته‌هاى شوم بلهوسان شده است؛ پس قيام كرد و با نهضت خود اسلام را جانى تازه بخشيد.

پرسش :
چرا خدا خواست عاشورا در محرم باشد؟

پاسخ :
پیش از اسلام در میان ماه‌های قمری چهار ماه(رجب، ذی‌القعده، ذی‌الحجه، محرم) حرام بوده که در آن بر طبق سنت حتی در جاهلیت جنگ و خونریزی حرام و پیکار در آن زشت شمرده می‌شد و هر قبیله‌ای هم که با هم جنگ داشتند، مانند: اوس و خزرج که 120 سال با هم نزاع و پیکار می‌کردند، در این چهار ماه متارکه می‌کردند.
اسلام که یک دین اجتماعی بود، هر ادب و سنت ملی که مخالف با عقل و شرع نبود، حفظ می‌کرد، در دوره اسلام ماه‌های حرام مورد احترام تمام قبایل بود، جز آنکه بنی‌امیه چون بر کرسی ریاست نشستند، نه تنها آداب و سنن دین اسلام را محو کردند، بلکه آداب و رسوم ملی عرب را هم زیر پا گذاشتند، لذا مورخین عرب آن‌ها را از نژاد عرب نمی‌شناسند.[1]
وقتی معاویه مرد و یزید بر اریکه قدرت تکیه داد، طی فرمانی به والی مدینه نوشت، حتماً از حسین ... بیعت بگیر و اگر از بیعت امتناع ورزید، گردنش را بزن و سرش را نزد من بفرست.[2]
امام حسین (علیه السلام) در شب 27 رجب با بیم و امید مدینه را به قصد مکه پشت سرگذاشت و پس از پنج ماه توقف در مکه، در روز هشتم ذی‌الحجه که حجاج برای رفتن به عرفات آماده می‌شوند، به این جهت که خون پاکش در مراسم حج در حال احرام در ماه حرام و در حرم امن الهی، توسط 30 نفر مأموری که حکومت برای ترور آن حضرت آماده کرده بود، به زمین ریخته و حرمت حرم امن خدا و ماه حرام شکسته نشود، مکه را به قصد کوفه ترک گفت و سر دو راهی کوفه راه را بر او بستند و او را به سوی کربلا بردند.

پرسش :
آیا این همه پاداش در مورد زیارت و عزاداری امام حسین علیه السلام صحیح است؟

پاسخ :
سيد بحرالعلوم رحمت الله عليه به قصد تشرف به سامرا تنها به راه اُفتاد، در بين راه راجع به اين مسئله كه گريه بر سیدالشهدا عليه السلام گناهان را مي‎آمرزد فكر مي‎كرد، همان وقت متوجه شد كه شخص عربي ، سوار بر اسب به او رسيد و سلام كرد بعد پرسيد:

چرا امام حسین(ع) زمان معاویه قیام نکرد؟

امام حسین(ع) به خوبی می‌دانست که در صورت قیام علیه معاویه، به ویژه با توجه به ابزارهای تبلیغاتی حکومت، مردم حق را به معاویه خواهند داد، در حالی که هنگام قیام علیه حکومت یزید شرایط زمانه کاملاً بر عکس بود.

پرسش : پيامدهای عملی قيام عاشورای امام حسين(عليه السلام) چيست؟
 

پاسخ :
ارزيابى حادثه خونين كربلا و آثار و نتايج اين قيام پرشور و فداكارى بى نظير، نيازمند مطالعه‌اى گسترده است؛ اين حقيقتى است كه از مطالعه نوشته‌هاى دانشمندان به دست مى‌آيد. درس‌هايى كه قيام امام حسين(عليه السلام) به ما مى‌آموزد و پیامدهای این قیام الهی بسيار است كه به بعضى از آنها اشاره مى‌كنيم:

پرسش : چرا خدا خواست عاشورا در محرم باشد؟

پاسخ :
پیش از اسلام در میان ماه‌های قمری چهار ماه(رجب، ذی‌القعده، ذی‌الحجه، محرم) حرام بوده که در آن بر طبق سنت حتی در جاهلیت جنگ و خونریزی حرام و پیکار در آن زشت شمرده می‌شد و هر قبیله‌ای هم که با هم جنگ داشتند، مانند: اوس و خزرج که 120 سال با هم نزاع و پیکار می‌کردند، در این چهار ماه متارکه می‌کردند.

اسلام که یک دین اجتماعی بود، هر ادب و سنت ملی که مخالف با عقل و شرع نبود، حفظ می‌کرد، در دوره اسلام ماه‌های حرام مورد احترام تمام قبایل بود، جز آنکه بنی‌امیه چون بر کرسی ریاست نشستند، نه تنها آداب و سنن دین اسلام را محو کردند، بلکه آداب و رسوم ملی عرب را هم زیر پا گذاشتند، لذا مورخین عرب آن‌ها را از نژاد عرب نمی‌شناسند.[1]

آیا امام حسین(ع) را شیعیان کشتند؟

یکی از سؤالات درباره واقعه عاشورا این است که چه شد امت اسلامی ابتدا به امام حسین(ع) نامه نوشت و به ایشان محبت داشت، ولی در کربلا روی امام شمشیر کشید و با آنکه زمان زیادی از عصر پیامبر(ص) نگذشته بود، رو در روی نوه بزرگوارش ایستاد و او را به شهادت رساند؟