حواست هست خدا ؟

صدای هق هق گریه هام ..

از گلویی میاد که تو گفتی از رگش به من نزدیکتری !

حواست هست خدا ؟

هر وقت صدای شکستن خودمو شنیدم ....

گفتم باشه منم خدایی دارم ...

حواست هست خدا ؟

از بچگی تا الان هر وقت زمین خوردم و ;

به سختی پاشدم یه جمله شنیدم ..

" غصه نخور خدا بزرگه " ...

حواست هست خدا ؟

حواست هست هر روز باهات درد دل میکنم ؟

حواست هست غصه هام داره سنگینی میکنه ؟

حواست هست خیلی وقته چشام بارونیه ؟

حواست هست نفس کم آوردم ؟

خدایا نفس میخوام ...

خوشی میخوام ...

زندگی میخوام ..

خدایا یه خنده از ته دل میخوام ...

چه سخته ..

هم زمستان باشد !
هم ابر باشد !.....هم باران باشد ..!
هم خیابان ِ خیس باشد ..
امـــــا....
نه تـــــو باشی ..
نه دستی برای فشردن باشد !..
نه پایی برای قدم زدن باشد و ..
نه نگاهـــی برای زل زدن...!!

دلم تنگ می شود، گاهی
برای حرف های معمولی
برای حرف های ساده
برای «چه هوای خوبی!» / «دیشب چه خوردی؟»
و چه قدر خسته ام از«چرا؟»
از «چه گونه!»
خسته ام از سؤال های سخت، پاسخ های پیچیده
از کلمات سنگین
فکرهای عمیق
پیچ های تند
نشانه های با معنا، بی معنا
دلم تنگ می شود، گاهی
برای
یک «دوستت دارم» ساده
دو «فنجان قهوه ی داغ»
سه «روز» تعطیلی در زمستان
چهار «خنده ی » بلند
و
پنج «انگشت» دوست داشتنی.

دیـــــــگران را بفـــــهمــــــیمــــــ

اگر کسی بیش از حد می خندد، حتا به مسائل خیلی ساده و معمولی؛او از درون به شدت اندوهگین است

اگر کسی بیش از حد می­خوابد، مطمئن باشید که او احساس تنهایی می­کند.

اگر کسی کمتر حرف می­زند و یا در زمان حرف زدن بسیار سریع صحبت می­کند؛ این بدان معنیست کهرازی برای پنهان کردن دارد.

...

اگر کسی قادر نیست بگرید، او شخصیتی ضعیف است.

اگر کسی بطور غیر نورمال غذا می­خورد، از استرس و فشارِ زیاد رنج می­برد.

اگر کسی به سادگی می­گرید، حتي در برابر مسائل خیلی ساده، او فردی بی گناه و دل نازک است.

اگر کسی به سرعت عصبانی می­شود، حتا برای مسائل کوچک و پیش پا افتاده، این بدان معناست که او عاشق شده است.

اگر به اطراف خود بخوبی نگاه کنید، همه این موارد را خواهید یافت ...

... دیگران را بفهمیم

 آتشی نمى سوزاند ( ابراهیم ) را

و دریایى غرق نمی کند ( موسى ) را

کودکی مادرش او را به دست هاى "نیل" می سپارد

تا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَش

دیگری را برادرانش به چاه مى اندازند

سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد

مکر زلیخا زندانیش  می کند ، عاقبت بر تخت ملک می نشیند

از این " قِصَص " قرآنى هنوز هم نیاموختی

که اگر همه ی عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند

و خدا نخواهد

نمی توانند

پس

به "تدبیرش" اعتماد کن

به "حکمتش" دل بسپار

و به سمت او قدمی بردار

تا ده قدم آمدنش به سوی خود را به تماشا بنشینی

سا لهاست حیاط کوچک خانه ما چشم انتظار است.

خدایا!

ابر به اذن تو گوش می دهد و بغضش به اذن تو می ترکد به او بگو سری هم به خانه مابزند

خدایا!

باغچه کوچک خان هما مدتی است که باغبان ندیده و از

باد و طوفان ستم کشیده؛ اشاره تو کافی است؛ رحمی

کن تا برکت به خانه بازگردد.

سحرگاه باغچه حیاط به آسمان زل زده بود و ریزش باران را تماشا میکرد؛ حیاط کوچک خانه شنید که می گفتند

باران، اشک دوستانی است که در آسمان  مأوی دارند

خدایا!

دوستت داریم و تو را سپاس میگوییم.

یاس ، تاک، گل پونه وتمام اهل باغچه