در آن روزگار، که عصر بیان و سخن بود، قرآن در قالبی بس زیبا، دلربا و فصیح عرضه شد. علی (ع ) در مقام فصیح ترین و بلیغ ترین سخنگوی زمان ، به ترسیم و تصویر شگفتیها و زیباییهای این کتاب آسمانی پرداخت و در توصیف قرآن ، زیباترین و شگفت ترین واژه ها و الفاظ را به کار گرفت . او در جایگاه مفسری بی بدیل و نگهبان راستین معارف قرآن ، به تبیین و توصیف چگونگی های کتاب خدا پرداخت و قرآن ، این برنامه هدایت انسانها را بخوبی معرفی کرد، تا قرآن مداران و جستجوگران حقایق الهی ، کتاب آسمانی خود را بشناسند و قدر و ارزش آن را بدانند و در معضلات و مشکلات فکری ، به این ملجأ بزرگ و نجات بخش پناه برند. اوصافی که حضرت (ع ) از کتاب خدا برمی شمارد، در نهایت فصاحت و زیبایی و بسی دلپذیر و خواندنی است . آنچه که علی (ع ) در توصیف جایگاه قرآن بیان داشته اند و تبیین و تفسیری که از ابعاد کتاب آسمانی به دست داده اند؛ فراتر از آن است که در این سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع ) 96 بار کلمه قرآن ، کتاب الله ، کتاب ربکم و امثال آن تکرار شده است ».(1) در این قسمت در جستجوی اوصاف و ویژگیهای کتاب خدا، چشم جان را با کلمات گهربار و فصیح حضرتش شتشو می دهیم.

مابقی در ادامه مطلب

http://www.imamalinet.net