سياست على (عليه السلام )
آنان كه گفته اند: على با سياست آشنا نبود مى خواهند على ، معاويه پسر ابى سفيان باشد، ولى على جز اين نمى خواهد كه پسر ابوطالب باشد (1) .
... اين از گفته هاى معاويه است كه : هر كه را همفكر خود نديدى بكش ، و هر كه سر به زير طاعت ما ندارد مالش را تاراج كن (2) .

آرزوى ديدار على (عليه السلام )
اى روزگار! تو چه مى شد اگر تمام نيروهاى خود را بسيج مى كردى ، و در هر عصرى و زمانى بزرگ مردى چون على (عليه السلام )، با همان عقل و دهان و قلب ، با همان زبان و همان شمشير به جهان ارمغان مى دادى (3) ؟ )) .
من هنگامى كه از مدرسه خارج مى شدم يا بهتر بگويم فرار مى كردم ، به حفظ سوره هاى قرآن و خطبه ها و مواعظ امام على (عليه السلام ) در زير درخت بلوط مى پرداختم . با چنين حال و هوايى ، چگونه مى توانستم درباره نهج البلاغه چيزى ننويسم (4) )) .

كارلايل ، فيلسوف انگليسى ، كسى است كه هرگاه در مباحث اسلامى به ياد على بن ابى طالب (عليه السلام ) مى افتد، شخصيت علوى او را دستخوش ‍ هيجانى عميق مى كند و به او نيرو مى بخشد كه از قلمرو بحث علمى خشك خارج مى سازد و در آسمان شعر به پرواز در مى آيد. اين جاست كه از نوك قلم او حقايقى درباره دلاورى هاى على (عليه السلام ) ترواش مى كند (5) . اما بارون كاراديفو، كسى است كه هرگاه از على (عليه السلام ) گفت و گو مى كند، خون گرم حماسه ، در رگ هايش به جريان مى افتد و قلم محقق حالت شاعرانه به خود مى گيرد و همراه تحقيق ، حماسه از آن تراوش ‍ مى كند (6) )) .

اگر فرياد عدالت از حلقوم انسانى بلند شده ، آن فرد على مرتضى است (7) .

 جرج جرداق مسيحى

_______________________________________________________

1- اميرالمؤ منين على بن ابى طالب (عليه السلام )، ص 835، نقل از شرح نهج البلاغه مغنيه ، ج 1 ص ‍ 258.
2- اميرالمؤ منين على بن ابى طالب (عليه السلام )، ص 835، صوت العداله الانسانيه ، ج 4، ص 775.
3- صوت العداله الانسايه ، ج 1، ص 47 ماذا عليك يا دنيا لوحشدت جميع قواك فاءعطيت فى كل زمن عليا بعقله و لسانه و ذى فقار.
4- روزنامه اطلاعات ، مورخه 4/ 10 / 72، شماره 20091.
5- ره توشه راهيان نور، ص 137 - 138، نقل از الامام على صوت العداله الانسانيه ، ج 5، ص 235. ره توشه راهيان نور، ج 2،
6- ره توشه راهيان نور، ص 137 - 138، نقل از الامام على صوت العداله الانسانيه ، ج 5، ص 235. ره توشه راهيان نور، ج 2،
7- مشعل هدايت ، ج 3، ص 271.

http://www.sibtayn.com