جونم نوشت: روزتون مبارک آقا جونم
گلدسته ات
کهکشانى است
که سياهى شهر را تکذيب مى کند
پيرامون تو همه چيز بوى ملکوت مى دهد:
کاشى هاى ايوانت
و اين سؤال هميشه
که چگونه مى توان آسمانها را
در مربعى کوچک خلاصه کرد.
و پنجره فولاد
التماسهاى گره خورده
و بغضهايى که پيش پاى تو باز مى شوند...
