كار و تلاش

اصول کلّه پاچه خوری در کار و اشتغال

معنای واژه کار
برای واژه کار ، می توان معانی بسیاری درنظر گرفت. هر چند در گذشته های دور، به غلط، کار را فقط بازرگانی ، طبابت و راهزنی می دانستند؛ اما امروزه لبوفروختن ، شلغم بار گذاشتن و دوبله پارک کردن ماشین را هم ، نوعی کار می دانند. به همین خاطر به معانی دیگر این واژه اشاره ای می کنیم.

1 . کار ، یعنی از صبحِ کله سحر ، بروی بیرون و ساعت یازده ، دوازده شب، جنازه ات را بیاورند خانه (آوردن جنازه با ماشین ، موتور یا حتی دوچرخه در این جا هیچ فرقی نمی کند. مهم خود جنازه است).

2 . کار ، بهانه ای برای پاتق های دوستانه.

3 . کار ، یکی از پارامترهای مهم برای فرار از زیر غُرغُرهای مادر.

4 . کار ، یک فرصت استثنایی برای زن ها تا روزی چند ساعت با خیال راحت به تلفن هایشان جواب بدهند.

5 . کار ، تنها عاملی که باعث می شود تا زن ها وجود مردها را در خانه تحمل کنند.

6 . کار ، بیماری خطرناکی که گاه موروثی بوده و از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود و هیچ ربطی هم به درس و تحصیل و این جور چیزها ندارد.

اصول کلّه پاچه خوری
کار پیدا کردن درست مثل کله پاچه خوردن، فنون خاص خودش را دارد؛ زیرا همان طور که برای خوردن یک دست کله پاچه ، اوّل باید آستین ها را بالا زده و با مشت و لگد بیفتیم به جان پیاز و طی یک عملیات تخریبی، به خدمت زبان و مغز و بناگوش رسیده و تا از خجالت اینها درنیامده ایم ، به بقیه قسمت ها فکر نکنیم ، درباره کار پیدا کردن هم همین طور است. یعنی این طور نیست که هر آدمی از گرد راه نرسیده و دست چپ و راستش را تشخیص نداده ، بتواند کار پیدا کند. بلکه اوّل باید با اصول مهم کار، آشنایی پیدا کرده، بعد به دنبال آن باشد که این اصول شامل:

1 . اصل رقابت (البته از نوع سالمش). رقابت از جمله چیزهایی است که همیشه و همه جا می تواند خوب و مفید باشد. بخصوص در مواردی که پای کار و کار کردن وسط باشد؛ زیرا بیشتر حوادث تاریخ، به واسطه همین رقابت به وجود آمده اند.

2 . اصل میز و زیرمیزی. طبق این اصل، هر جا که میز باشد ، باید زیرمیزی هم باشد؛ زیرا رابطه میز با زیرمیزی ، مثل رابطه مادر و فرزندی است. به همین خاطر هم نجارهای زحمتکش، چون از عشق مادر و فرزندی آگاهی داشتند و نمی خواستند شاهد جدایی این مادر و فرزند از یکدیگر باشند ، در نتیجه، میزهایی ساختند مناسب با زیرمیزی ها. یعنی هر چه قدر میزها بزرگ تر باشند ، به همان نسبت، زیرمیزی ها هم بیشتر می شود.

3 . اصل پیچاندن. پیچاندن، یکی از اصول اولیه مهم کار پیدا کردن است و افرادی که دارای استعداد پیچاندن لقمه دور گردن یا حتی در مواردی دست و پا و کمر را داشته باشند ، به راحتی می توانند از این اصل مهم در کار پیدا کردن نیز استفاده کنند. مثلاً اگر در یک دکه روزنامه فروشی، چشمتان ناخواسته به یک آگهی استخدامی افتاد و در همان حین نیز فردی را ملاحظه کردید که مشغول خواندن همان آگهی است، اولین عکس العمل منطقی ای که باید انجام دهید این است که ذهن شخص را از آن آگهی منحرف کنید. برای مثال یک دعوای جنجالی راه بیندازید و الکی عربده بکشید ، یا یک کشیده بخوابانید زیر گوش طرف و دوقورت و نیمتان هم باقی باشد، یا حتی می توانید آگهی را از دست او گرفته و پاره کنید و در مقابل چشمان عصبانی و گرد شده طرف فقط لبخند زده یا بزنید زیر گریه.

دومین عکس العمل شما باید این باشد که تا سر و کله یک مزاحم دیگر پیدا نشده ، روزنامه های آن روز ، حتی آن هفته و آن ماه را ، از همه دکه های روزنامه فروشی بخرید تا مطمئن شوید که هیچ آگهی ای از زیرچشم شما دور نمانده است. سومین عکس العملتان هم باید این باشد که تا دیر نشده، خودتان را به همان آدرس موجود در زیر آن آگهی استخدامی برسانید. البته پیش از آن حتما یک دوره گاوبازی بگذرانید؛ چون ممکن است به دردتان بخورد.

4 . اصل آویزان شدن. برای رسیدن به اهداف بزرگ که کار پیدا کردن هم یکی از آن موارد است، باید به اصل آویزان بودن ، آگاهی کامل داشته باشید. مثلاً برای رسیدن به کار مورد علاقه تان دست از هیچ تلاش و کوششی بر نداشته و تا آن جا که می توانید مثل «کنه» باشید.

منظور از کنه بودن این است که وقت و بی وقت به محل کارتان (کار آینده تان) سر بزنید و ساعت ها آن جا پلاس باشید. مواقعی هم که نمی توانید شخصا در آن جا حضور پیدا کنید ، تند و تند زنگ بزنید یا ایمیل و فکس بفرستید. این طوری خیالتان راحت باشد که بعد از چند روز، صاحب کار برای خلاص شدن از دست کابوس های شبانه ای که بازتاب دیدن شماست ، هرچه زودتر با استخدامتان موافقت می کند. حتی ممکن است به دست و پایتان بیفتد و التماستان کند.

البته اصول مشترک دیگری هم مانند اصل مهم پاچه خواری ، وجود دارد که به علت نامعلومی ، از ذکر آن خودداری می کنم.

از بی کاری تا آنفولانزای مرغی
با شیوع روزافزون ویروس بی کاری (که قدرت انتشار آن همانند آنفولانزای مرغی زیاد است) ، جویندگان گنج را بر این داشت تا طی کاوش هایشان از تخت جمشید و قلعه بابک و مناره جنبان ، به یک سری اکتشافات جدید دست پیدا کنند. این گروه بعد از یک سری تحقیقات بومی و غیر بومی اعلام کردند آدم هایی که به دنبال کار هستند ، چند دسته اند:

1 . آدم هایی که از بی کاری، خسته شده اند و دنبال تنوع می گردند.

2 . افرادی که از کاهش صفرهای حساب های بانکی شان رنج می برند.

3 . آدم های بلندپروازی که از سد دانشگاه گذشته اند (البته دانشگاه آزاد ، غیرانتفاعی و علمی کاربردی ...) و فکر می کنند که می توانند از سد کار هم بگذرند.

4 . کسانی که می خواهند روی پای خودشان راه بروند و دستشان توی جیب خودشان برود؛ چون از دست کردن توی جیب دیگران (جیب پدر ، پدرزن و دوستان بامعرفت) خسته شده اند.

5 . آدم هایی که با پول توجیبی های پدرهایشان دیگر اموراتشان نمی گذرد.

6 . افرادی که سرشان به دری ، تخته ای ، میزی ، کمدی چیزی خورده و عاشق شده اند و حالا برای رسیدن به عشقشان حاضرند هر بیگاری ای را به جان بخرند. شاید هم مثل ما این خبر را شنیده اند که می گویند ، آدم های متأهل، کمتر سرما می خورند و بیشتر عمر می کنند ، به همین خاطر به دست و پا افتاده اند.

انواع مشاغل
وقتی قرار باشد به موضوع مشاغل بپردازیم بهتر است ابتدا انواع آن را نام ببریم؛ چون در این صورت، هنگام رفتن به دنبال کار می توانیم با خیال راحت ، کاری متناسب با تحصیلات و توانایی خود انتخاب کرده (البته اگر انتخابی در کار باشد) و با مشکلی به نام بی کاری، روبه رو نباشیم. این مشاغل، عبارت اند از:

1 . مشاغل پردرآمد. این حرفه ها همان طور که از نامشان بر می آید دارای درآمد زیادی برای صاحبانشان اند. البته این که جزو مشاغل سنگین باشند یا نه ، بحثی در آن نیست؛ اما آنچه که شواهد نشان می دهد ، غالب این شغل ها ، جزو شغل های سبک اند و نیاز به مدرک خاصی نیز ندارند. فقط همین که عاشق کارَت باشی و دو دستی هم آن را بچسبی، کافی است.

2 . مشاغل کم درآمد. این مشاغل ، از جمله کارهایی هستند که به فراوانی یافت می شوند؛ زیرا در عین سنگین بودن کار ، درآمد حاصل از آنها کم است. در این مشاغل نیز همانند مشاغل پردرآمد ، تحصیل و مدرک تحصیلی نقشی ندارد. مهم فقط همان نان بخور و نمیری است که گیر آدم می آید.

3 . مشاغل فصلی. مشاغل فصلی از جمله مشاغلی هستند که مخصوص فصل های مشخصی از سال اند. البته درآمد حاصل از این مشاغل، خوب است، اما چون فصلی بوده و دست های زیادی نیز در کار است، در نتیجه ، درآمد حاصل از آنها کم بوده، آنها را جزو مشاغل کم درآمد قرار می دهند.

4 . مشاغل موروثی. این مشاغل از جمله کارهای سبک و پردرآمداند و نیاز به مدرک تحصیلی معتبری ندارند. فقط کافی است که یکی از اقوام نزدیک آدم، توی اداره ای ، کارخانه ای ، مؤسسه ای ، جایی کار کند. آن وقت دیگر آدم تا آخر عمرش رنگ بی کاری را هم نمی بیند و با دغدغه ای به نام بی کاری، روبه رو نخواهد شد. حتی اگر صلاحیت و آمادگی لازم برای بی کاری را هم داشته باشد.

5 . مشاغل دولتی. از جمله مشاغلی هستند که در عین حال که پول زیادی در آنها نیست، اما نیاز به مدرک تحصیلی معتبری دارند و افراد نیز برای رسیدن به آن، سر و دست می شکند. این مشاغل با نام «مشاغل پُز عالی، جیب خالی» نیز نام گذاری شده اند. مهم ترین ویژگی این مشاغل شامل : 1 . ساعات کار بسیار کم ، در حدود چند دقیقه در روز، 2 . وجود ارباب رجوع های بسیاری که می توان مثل توپ فوتبال، از این اتاق به آن اتاق ، شوتشان کرد.

6 . مشاغل غیر دولتی. این مشاغل، مفهوم وسیعی دارند و درست از زمانی که آدم ها با کمبود چیزی به نام کار مواجه شدند ، این مشاغل، جایگزین مشاغل دولتی شدند؛ اما با گذشت زمان، این مشاغل نیز نتوانستند نیاز بازار کار را تأمین کنند. سَبک کار در این مشاغل با بقیه مشاغل، فرق می کند؛ چون از امتیاز آزادی بیشتری برخوردار بوده، همچنین وابسته به هیچ جایی نیستند.

رابطه شغل ها و تیپ ها
بعضی از چیزها هستند که رابطه مستقیمی با تیپ ، قیافه ، قد ، نوع لباس ، رنگ ، طرح ، و حتی شماره کفش آدم ها دارند و این رابطه ، آن قدر مهم و تنگاتنگ است که خیلی وقت ها جایی برای اما و اگرهای بعدی نمی گذارد. از جمله این چیزها می توان به کار اشاره کرد که رابطه آن با تیپ و قیافه و ... آن قدر زیاد است که می توان بر اساس قیافه آدم ها شغل آنها را حدس زد (البته اگر قیافه شناس باشید) هر چند در این بین ، استثناهایی هم وجود دارد، اما در اکثر موارد، درست است.

برای مثال اگر یک روز سری به مغازه گل فروشی سر خیابانتان بزنید می توانید از نزدیک با روح لطیف و فوران احساسات فروشندگان گل فروشی مواجه شوید. حتی لباس ها و رنگ و طرح آنها هم آن قدر گل منگلی و با احساس است که اگر کمی دقت کنید و قوه تخیل قوی ای هم داشته باشید ، می توانید چند تایی گل و بلبل و سمبل روی لباس هایشان پیدا کنید. حتی این گروه از افراد ، آن قدر قیافه هایشان به کارشان می آید که اگر رفتید توی مغازه و سفارش یک دسته گل پنج ، شش هزار تومانی را دادید اما بعد از پیچیدن گل موردنظر، در هنگام پرداخت پول ، دست کردید توی جیب مبارکتان و فهمیدید ، ای دل غافل، کیف پولتان را فراموش کرده اید بیاورید ، آن قدر احساساتی با شما برخورد می کنند که با همان دسته گل می کوبند توی سرتان و آن قدر این کار را ادامه می دهند تا رنگ صورت شما هم به رنگ گل های بنفشه توی دسته گلتان می شود.

یا برای مثال اگر سری به قصابی محله تان بزنید با یک آقای پیش بند به کمر و فوق العاده دل نازک روبه رو می شوید؛ آدمی که در هنگام حرف زدن به جای دستش، ساتورش را جلوی روی شما تکان می دهد و این نهایت دل نازک بودن او را نشان می دهد. حتی برای این که این مسئله کاملاً برایتان روشن شود می توانید وانمود کنید که صد تومان کم آورده اید. آن وقت در عین ناباوری خواهید دید که آقای پیش بند به کمر، ابتدا دست های چرب و چیلی اش را با پایین پیش بندش پاک می کند، بعد گردن شما را می گیرد و می گذارد روی تخته اش و آن وقت طوری با ساتورش نوازشتان می کند که دیگر تا آخر عمرتان رنگ گوشت را هم نبینید.

یا حتی اگر یک روز کتابی گیرتان آمد و خواستید آن را بخرید در بدو ورود به کتاب فروشی، با یک آدمی روبه رو خواهید شد که موهای تمام سرش ریخته و عینک ته استکانی کلفتی نیز به چشم زده است. موهایش را هم مثل کتاب از فرق باز کرده و سرش توی کتاب هایش است. حتی می توانید آثار و بقایای شام و ناهار و صبحانه چند روز پیش و چند روز بعد را هم روی سر و صورت و لباس هایش ببینید.

نکته یک : قبل از خرید کتاب، بهتر است ابتدا یک کتاب روان شناسی درباره آداب معاشرت با دیگران یا چگونه پیش دیگران کم نیاوریم را بخوانید یا یک دوره فشرده در زمینه چگونه بر اعصاب خود مسلط باشیم را بگذرانید ، بعد برای خرید کتاب اقدام کنید؛ چون در غیر این صورت، به جرم نادانی تان مثل پشه زیر نگاه های سرد و کتاب گونه کتاب فروشان عزیز، لِه و لورده خواهید شد.

نکته دو : شاعران و نویسندگان نیز دارای ویژگی های مشابهی همانند کتاب فروشان هستند؛ البته به مراتب، بیشتر و تندتر از آنها. مثلاً نویسندگان یا شاعران ممکن است با دیدن شما یاد شخصیت منفی فلان کتاب بیفتند و چون دل خوشی از او ندارند، بیفتند توی جانتان و کلی از خجالتتان دربیایند.

حرف آخر
ما هم مثل خیلی ها معتقدیم که آرزو برای جوانان، عیب نیست و این حق مسلّم شماست. آرزو کنید که یک کار نون و آب داری پیدا کنید و اگر بعد از بیست سال به دنبال کار گشتن نتوانستید کاری مناسب و باب میلتان پیدا کنید، عجالتا سرتان را بکوبید به دیوار تا حداقل کاری کرده باشید.1

1. یا بدون داشتن مدرک دانشگاهی و توانایی های بالای ذهنی ، در «حدیث زندگی» ، قدم یا قلم بزنید تا حقوق بالایی دریافت و آینده تان را تضمین کنید (شادیبا).

 
پدیدآورنده: لعیا اعتمادی