شخصيت شمر

مروري گذرا بر زندگي شمر گوياي روحيه ي پر تلاطم همراه با شجاعت، جنگ جويي و فرصت طلبي اوست. به دليل همين روحيه ي جاه طلبي و فرصت طلبي، وي همواره در عرصه هاي گوناگون تاريخ اسلام حاضر و مهيا بوده است. به ويژه آن جا كه نام و مسأله ي نان و جاه در ميان بوده، حضور شمر آشكارتر است.
زماني او را در صف ياوران اميرالمؤمين علي عليه السلام مي بينيم. هم چنين در دوراني كه با انحراف خوارج، كار مؤمنان به اختلاف و دو دستگي انجاميد، شمر دريافت كه از قِبَل حكومت علي عليه السلام چيزي به دست نمي آورد. از اين رو، به گروه خوارج گرايش پيدا كرد، ولي به اين گروه هيچ گونه دل بستگي نشان نمي داد. بنابراين، با حفظ جايگاه خود در ميان خوارج، به دربار معاويه راه پيدا كرد و در شمار خدمت گزاران بني اميه درآمد. در واقع، او هر دو سوي جريان را حفظ مي كرد تا هر گاه جايگاه يكي از آنان مستحكم تر شد، به آن سو بگرايد و براي خويش از تنور داغ حوادث، ناني ذخيره كند.
 

مختار فرزند ابو عبید بن مسعود ثقفی بود و در سال اول هجرت متولد شد. پدرش ابو عبید از اجله اصحاب رسول خدا بود که در سال سیزدهم هجرت والی عراق شد. اصبغ بن نباته از اصحاب وفادار علی (ع) می گوید: «روزی امیرالمومنین (ع) را دیدم که مختار را که طفل کوچکی بود روی زانوی خود نشانیده و با نوازش و محبت دست بر سر او می کشید و می فرمود یا کیس یا کیس: «ای هوشمند و زیرک». به همین مناسبت پیروان او را کیسانیه خواندند،

(بحريه بنت مسعود خزرجي)

او مادر گرامي جناب «عمرو بن جناده‏ي انصاري» است. پس از آن که پسر نوجوان بحريه، به شهادت رسيد، دشمنان سر فرزندش را به طرف او انداختند. او آن سر را برداشت و گفت: چه نيکو جهاد کردي، پسرم! اي شادي قلبم، اي نور چشمم! سپس سر را پرتاب کرد و با آن کسي را کشت، سپس چوبه‏ي خيمه را برداشت و حمله کرد که بوسيله‏ي آن بجنگد. امام حسين عليه‏السلام مانع شد و او را به خيمه برگرداند. هم او بود که به پسرش امر کرد تا از امام عليه‏السلام دفاع کند.