آزاد

📝پسرک، پدربزرگش را تماشا می کرد که نامه می نوشت.
...بالاخره پرسید: ماجرای کارهای خودمان را می نویسید❓ درباره ی من می نویسید❓
پدربزرگ از نوشتن دست کشید و لبخند زنان گفت:
آری، درست است،  درباره ی تو می نویسم اما مهّم تر از نوشته هایم مدادی است که با آن می نویسم.
می خواهم وقتی بزرگ شدی مانند این مداد شوی.
😳پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چیز خاصی در آن ندید و گفت: اما این هم مثل بقیه مدادهایی است که دیده ام.
پدر بزرگ جواب داد: بستگی داره چطور به آن نگاه کنی. در این مداد چهار خاصیت است که اگر به دستشان بیاوری، تا آخر عمرت با آرامش زندگی می کنی.  

🔰صفت اول:
گاهی باید از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی. این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد اما آخر کار، نوکش تیزتر می شود.
پس بدان که باید رنج هایی را تحمل کنی چرا که این رنج باعث می شود انسان بهتری شوی.
🔰صفت دوم:
مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه از پاک کن استفاده کنیم. بدان که تصحیح یک کار خطا، کار بدی نیست .
در واقع برای این که خودت را در مسیر درست نگهداری مهم است.
🔰صفت سوم:
چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست، زغالی اهمیت دارد که داخل چوب است. پس همیشه مراقبت درونت باش که چه خبر است .
🔰صفت چهارم:
همیشه اثری از خود به جا می گذارد. بدان هر کاری در زندگی ات می کنی ردی به جا می گذارد.
پس سعی کن نسبت به هر کاری که می کنی هوشیار باشی و بدانی چه می کنی...