به نام تو که اویی...
او غایب است از فرط حضور...
اصلا" او غایب است جون غایب نیست...
پس از چیست که نه غایبش میدانیم،نه حاضرش میبینیم؟
آی رفیق!خطای ما کدام بود آیا؟
شاید خطای ما این بود که پنداشتیم او همان سوم شخص غایب است و من، اول شخص حاضر...
خطای ما این بود که ندانستیم او،"او" نیست...
خطای ما این بود که او را تو نخواندیم...
خطای ما این بود که فقط از او خواندیم و هیچگاه او را نخوانذیم...
خطای ما این بود که باور نکردیم از خطای ما میگذرد....
پس،بنویس: او...
بخوان: تو...
و یادت باشد، جز او نیست. نه من، نه تو...
