حجّ
1- تشریع وجوب حجّ:
«و لله علی الناّس حج البیت من استطاع الیه سبیلا» (آل عمران/ 97)
برای خدا بر مردم است که بسوی خانۀ او روند کسانی که توانائی رفتن بسوی آن دارند.
2- انجام مناسک حج در زمان مخصوص: «الحجّ اشهر معلومات» (بقره/ 197)
انجام فریضۀ حج در ماههای معیّنی است.
3- اعلام حج توسط حضرت ابراهیم:
«و اذّن فی الناس بالحج یأتوک رجالاً و علی کل ضامرٍ یاتین من کل فجّ عمیق» (حجّ/ 27)
و مردم را دعوت بحج کن تا پیاده و سوار ب مرکهای لاغر از هر راه دور بیایند.
4- فوائد مادی و معنوی:
«لیشهدوا منافع لهم» (حجّ/ 28)
تا شاهد منافع گوناگون خویش باشند.
5- مساوات در حج:
«سواء العاکف فیه و البلاد» (حجّ/ 25)
(مسجد الحرام را) برای همۀمردم مساوی قرار دادیم چه کسانی که درآنجا زندگی می کنند یا از جای دور می آیند.
6- انگیزۀ حج و عمره قرب به خداوند:
«واتمو الحج و العمرة لله» (بقره/ 196)
حج و عمره را برای خدا به اتمام برسانید.
7- یاد خدا در طول مناسک حج و بعد از آن:
«فاذا قضیتم مناسککم فاذکروالله» (بقره/ 200)
وهنگامی که مناسک حج خود را انجام دادید ذکر خدا گوئید و به یاد او باشید.
8- بهره برداری از توشۀ معنوی در حج:
«الحج اشهر معلومات .... و تزّودوا فانّ خیر الزاد التقوی» (بقره/ 197)
و زاد و توشه تهیه کنید که بهترین زاد و توشه تقوا است.
9- طهارت ظاهری و باطنی در حج:
«ثمّ لیقضوا تفثهم» (حج/ 29)
سپس آلودگیها را از خود دور کنند.
