این روزها فراوان از تنوع زیستی و اهمیت حفظ آن صحبت میشود، اما به نظر میرسد هنوز آگاهی عمومی درباره خطرات تخریب تنوع زیستی به خوبی به وجود نیامده و خطرات نابودی و کاهش تنوع زیستی در جامعه درک نشده است. این نیاز زمانی بهتر درک میشود که میشنویم برخی از دستاندرکاران یا نمایندگان مردم، محیط زیست را امری با درجه چندم اهمیت تلقی میکنند، یا باوجود شعارهای شداد و غلاظ محیط زیستی، درک درستی از این مفهوم ندارند و یک محیط زیست سالم را جایی با چند هکتار زمین چمنکاریشده و بدون مار و مور و ملخ و روباه و شغال تلقی میکنند.طبق آمارهای کنونی، در حال حاضر هزاران گونه در طبیعت وجود دارند که در معرض تهدید هستند، اما احتمالا تعداد حقیقی آنها بسیار بالاتر باشد. تخمینها حاکی از این هستند که سالانه چیزی میان ۵۰۰ تا ۳۶۰۰۰ گونه منقرض میشوند. علت عدم قطعیت این عدد از آنجا ناشی میشود که بهترین دادهها مربوط به گروههای بهتر مطالعهشده مانند پستانداران و خزندگان و پرندگان است. درباره گروههای دیگر جانداران، مانند ماهیها و حشرات اطلاعات بسیار ضعیفتر است.
پیش به سوی انقراض جهانی
انقراضهای تودهای یا جهانی (Mass Extinction) عبارتند از انقراضهایی که با مرگ دستکم ۷۵ درصد گونههای جانداران در سراسر زمین همراه بودهاند. تاکنون پنج انقراض جهانی در تاریخ زمین رخ داده که آخرین آنها، باعث نابودی بیشتر دایناسورها در ۶۶ میلیون سال پیش شد. اگر اکنون ۵۰۰۰۰۰۰ گونه جانوری در زمین وجود داشته باشد و با نرخ سالانه ۰/۷۲ درصد (هفتاد و دو صدم درصد) منقرض شوند، در سال ۲۲۰۰ ششمین انقراض تودهای تاریخ زمین که همارز یا وخیمتر از انقراض نابودکننده دایناسورها خواهد بود، رخ میدهد. اگر نرخ انقراض گونهها را پایینتر از تخمین ۰/۷۲ درصد در نظر بگیریم، شاید بتوان جلوی انقراض ششم را گرفت.
»
