آرام تر بـرو که توانی نمانده است
تا آخرين نگاه زمانی نمانده است
بگذار تا که سير نگاهت کنم حسيـن!
يک لحظه بعد از تو نشانی نمانده است
میخواستم فدای تو گردم ولی نشد
بعد از شهيد علقمه جانی نمانده است
تو می روی ... پس که ؟ عنان گير من شود
وقتی که هيچ مرد جوانی نمانده است
اين گله های گرگ نشستند درکمين
تا با خبر شوند شبانی نمانده است
او رفت و بعد ،شيهه اسبی غريب ؛ . . . ماند
شاخه شکست ؛ رايحه عطر سيب ماند
يک تن به جای حضرت يوسف به چاه خفت
اما سری ؛ دريغ . . . به روی صليب ماند
از آن همه جمال جميل خدا ؛ فقط
تصوير مات و خاکی شيب الخضيب ماند
ديگر برای بوسه شمشير جا نبود
حتی لبان دخترکش بی نصيب ماند
درلابلای آن همه فرياد و هلهله
تنها صدای مادری آنجا غريب ماند
صحرا ميان شعله صدتازيانه سوخت
پروانه های کوچکِ در اين ميانه سوخت
تنها نه بال نازک پروانه های دشت
گل های سرخ روسری دخترانه سوخت
يکباره کربلا و مدينه يکی شدند
پهلو و دست و بازو و هم شانه سوخت
یاسر حوتی
ادامه مطلب
