وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
فما من مؤمن مشی الی الجماعة الا خلف الله علیه اهوال یوم القیامة ، ثم یأمر به الی الجنة؛
پس مؤمنی نیست که در راه نماز جماعت قدم بردارد مگر این که خداوندتبارک و تعالی ترس وهراس روز قیامت را برای او سبک می گیرد، سپس او راامر می کند به ورود به بهشت .
بحارالأنوار، ج 74، ص 80، ح 3
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
يا أباذَر، اَلدُّنْيا سِجْنُ مُؤْمِن وَ جَنَّةُ ْكافِرِ، وَ ما أصْبَحَ فيها مُؤْمِنٌ اّ وَ هُوَ حَزينٌ، وَ كَيْفَ لايَحْزُنُ ْمُؤْمِنُ وَ قَدْ أوَعَدَهُ لّهُ أنَّهُ وارِدٌ جَهَنَّمَ؛
اي ابوذر، دنيا زندان مؤمن و بهشت كافران است، مؤمن هميشه محزون و غمگين مي باشد، چرا چنين نباشد و حال آن كه خداوند به او - در مقابل گناهان و خطاهايش - وعده مجازات و دخول جهنّم را داده است.
وسائل الشّيعة، ج 16، ص 122، ح 21139
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنَّ اللّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيُبْغِضُ الْمُؤْمِنَ الضَّعيفِ الَّذي لادينَ لَهُ، فَقيلَ: وَ ما الْمُؤْمِنُ الضَّعيفُ الَّذي لا دينَ لَهُ؟ قالَ: اَلذّي لا يَنْهي عَنِ الْمُنْكَرِ؛
همانا خداوند دشمن دارد آن مؤمني را كه ضعيف و بي دين است، سؤال شد: مؤمن ضعيف و بي دين كيست؟ پاسخ داد: كسي كه نهي از منكر و جلوگيري از كارهاي زشت نمي كند.
مستدرك الوسائل، ج 2، ص 66، ح 1422
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
لا يَمْرُضُ مُؤْمِنٌ وَ لا مُؤْمِنَةٌ إلاّ حَطّ اللّهُ بِهِ خَطاياهُ ؛
هيچ مؤمن و مؤمنه اي مريض نمي گردد مگر آن كه خطاها و لغزش هايش پاك و بخشوده مي شود.
اختصاص شیخ مفید، ص189
امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَنْ شَرِبَ مِنْ سُؤْرِ أخيهِ تَبَرُّكاً بِهِ، خَلَقَ اللّهُ بَيْنَهُما مَلِكاً يَسْتَغْفِرُ لَهُما حَتّي تَقُومَ السّاعَةُ ؛
كسي كه دهن خورده برادر مؤمنش را به عنوان تبرّك ميل نمايد، خداوند متعال ملكي را مأمور مي گرداند تا براي آن دو نفر تا روز قيامت طلب آمرزش و مغفرت نمايد.