امالی طوسى : ج 1 ص 125.
امام صادق علیه السلام فرمودند:
لایَکْمُلُ إیمانُ الْعَبْدِ حَتّى تَکُونَ فیهِ أرْبَعُ خِصالٍ: یَحْسُنُ خُلْقُهُ، وَسَیْتَخِفُّ نَفْسَهُ، وَیُمْسِکُ الْفَضْلَ مِنْ قَوْلِهِ، وَیُخْرِجَ الْفَضْلَ مِنْ مالِهِ؛
ایمان انسان کامل نمى گردد مگر آن که چهار خصلت در او باشد: اخلاقش نیکو باشد، نفس خود را سبک شمارد، کنترل سخن داشته باشد، اضافى ثروتش حق الله ، حق الناس را بپردازد.
مستدرک الوسائل : ج 9 ص 16 ح 4.
امام صادق علیه السلام فرمودند:
الصَّمْتُ کَنْزٌ وافِرٌ، وَ زَیْنُ الْحِلْمِ، وَ سَتْرُالْجاهِلِ؛
سکوت همانند گنجى پربها، زینت بخش حلم و بردبارى است ؛ و نیز سکوت ، سرپوشى بر آبروى شخص نادان و جاهل مى باشد.
غرر الحکم، ح 8507
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَن رَغِبَ فی نَعیمِ الآخِرَةِ قَنَعَ بِیَسیرِ الدُّنیا؛
کسى که به نعمتهاى آخرت راغب باشد، به اندکِ دنیا قناعت مىورزد.





