مكارم الأخلاق: 2 / 324 / 2656 ، منتخب ميزان الحكمه: 326
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
ثَمانيةٌ لا تُقبَلُ مِنهُمُ الصَّلاةُ: العَبدُ الآبِقُ حتّى يَرجِعَ إلى مَولاهُ ، والناشِزُ وزَوجُها علَيها ساخِطٌ ، ومانِعُ الزَّكاةِ ، وتارِكُ الوُضوءِ ، والجاريَةُ المُدرِكَةُ تُصَلِّي بغَيرِ خِمارٍ ، وإمامُ قَومٍ يُصَلِّي بهِم وهُم لَهُ كارِهُونَ ، والسَّكرانُ ، والزَّبِينُ ؛ وهُو الذي يُدافِعُ البَولَ والغائطَ .
هشت نفرند كه نمازشان پذيرفته نمى شود: بنده فرارى ، تا زمانى كه به سوى مولايش برگردد . زن نافرمان ، كه شوهرش از او ناراضى است . كسى كه زكات نمى دهد . كسى كه وضو نمى گيرد . دختر بالغى كه بدون روسرى نماز بخواند . پيشواى قومى كه با آنان نماز بخواند در حالى كه از او ناراضى هستند . آدم مست و زَبين ، يعنى كسى كه بول و غائط خود را به زور نگه داشته است .
وسائل الشيعة: ج 3 ص 536 ح 1 .
امام باقر علیه السّلام فرمودند:
مَن صَلّى فِي المَسجِدِ الحَرامِ صَلاةً مَكتوبَةً ، قَبِلَ اللّه ُ بِها مِنهُ كُلَّ صَلاةٍ صَلّاهَا مُنذُ يَومَ وَجَبَت عَلَيهِ الصَّلاةُ ، وكُلَّ صَلاةٍ يُصَلّيها إلى أن يَموتَ .
هر كس نماز واجبى را در مسجد الحرام به جا آورد ، خداوند ، همه نمازهاى پيشين او را از زمانى كه نماز بر او واجب شده است و هر نمازى را كه تا پايان حياتش خواهد خواند ، مى پذيرد .
البحار: 76 / 137 / 48
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله در وصیت به امام علی علیه السلام فرمودند:
یا علیُّ ، علَیکَ بالسِّواکِ ، وإن استَطَعتَ أن لا تُقِلَّ مِنهُ فافعَلْ ، فإنَّ کُلَّ صلاةٍ تُصَلِّیها بالسِّواکِ تَفضُلُ على التی تُصَلِّیها بغَیرِ سِواکٍ أربَعینَ یَوما .
اى على! بر تو باد به مسواک زدن ؛ اگر توانستى که از این کار کم نکنى چنین کن ؛ زیرا هر نمازى که با مسواک زدن بخوانى از چهل روز نمازى که بى مسواک زدن بگزارى برتر است .
وسائل الشّیعه: ج 6، ص 490، ح 3
امام مهدی علیه السّلام فرمودند:
سَجْدَةُ الشُّکْرِ مِنْ ألْزَمِ السُّنَنِ وَ أوْجَبِها؛
سجده شکر پس از هر نماز از بهترین و ضرورى ترین سنّتها است.
وسائل الشيعه 3: 549.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
انه تستحب الصلوة فى مسجد الغديرلان النبى(صلی الله علیه و آله و سلم) اقام فيه امير المؤمنين(علیه السّلام) و هو موضع اظهرالله عزوجل فيه الحق.
نماز خواندن در مسجد غدير مستحب است، چون پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) در آنجا اميرمؤمنان(علیه السّلام) را معرفى و منصوب كرد. و آنجايى است كه خداى بزرگ، حق را آشكار كرد.





