نهج البلاغه، خطبه 175
امام علی علیه السّلام فرمودند:
به خدا قسم اگر بخواهم میتوانم هر یک از شما را خبر دهم که از کجا آمده و به کجا میرود و امورش چگونه خواهد بود؟ ولی از آن میترسم که اگر چنین کنم دربارهام غلوّ کنید و به رسول خدا صلی الله علیه و آله کافر شوید، بدانید که من اینجا رازها را به یاران خاصّ خود که از خطر غلوّ و کفر در اماناند میسپارم.
نهج البلاغه، خطبه 37
امام علی علیه السّلام فرمودند:
زمانی که دیگران سستی کردند من به انجام وظیفه برخاستم و هنگامی که هر کس سر در لاک خود فرو برده بود، من آشکارا به میدان آمدم و آن زمان که زبان همه بسته بود من سخن گفتم، وقتی که همگان در راه مانده بودند من با نور خدا گام در راه نهادم، در هنگام شعار صدایم از همه آهسته تر بود، ولی در مقام عمل از همه برتر بودم.
نهج البلاغه، خطبه 5
امام علی علیه السّلام فرمودند:
وللهِ لَابنُ ابي طالب آنسُ بالموَتِ مِنَ الطِفلِ بثَدْيِ اُمّهِ.
به خدا سوگند، اُنس و علاقه پسر ابوطالب به مرگ از اُنس طفل شيرخوار به پستان مادر بيشتر است.
نهج البلاغه، خطبه 4
امام علی علیه السّلام فرمودند:
ما شَككتُ في الحَق مُذْ اُريتُه.
از زماني كه حق را به من نشان دادهاند در آن شك نكردهام.
نهج البلاغه، خطبه 192
امام علی علیه السّلام فرمودند:
من از کسانی هستم که در راه خدا از سرزنش کنندگان نمیترسم، از آنانم که سیمایشان سیمای صدیقان، و گفتارشان گفتار نیکان است، شب زندهدار و روشنی بخش روزاند، دلهایشان در بهشت و پیکرهایشان در کار طاعت خداوند است.