غررالحكم، ح 197
امام علی علیه السّلام فرمودند:
اَلاِخلاصُ عِبادَةُ الْمُقَرَّبينَ.
اخلاص، عبادت مقربان الهي است.
بحارالانوار، ج 85، ص 163.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ان العبد اذا اطال السجود حيث لايراه احد، قال الشيطان و اويلاه اطاعوا و عصيت و سجدوا و اءبيت؛
به درستى انسان هنگامى كه سجده را طولانى كرد، فرياد شيطان بلند مى شود كه : واى بر من ،! آنها اطاعت خدا كردند و من عصيان كردم آنان سجده كردند و من نافرمانى كردم .
روضة المتقين ، ج 2، ص 38.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اقرب ما يكون العبد الى الله - عزوجل - و هو ساجد، قال الله ، عزوجل -: ((واسجد و اقترب )) ؛
نزديك ترين حالت بنده به خداوند بزرگ وقتى است كه در سجده است خداوند فرمود: ((سجده كن و تقرب جوى)).
اسرار الصلوة ، ص 429.
از امام صادق عليه السلام سوال شد: براى چه خداوند حضرت ابراهيم عليه السلام را خليل و دوست خود گرفت، حضرت فرمودند:
لكثرة سجوده على الارض؛
به خاطر سجده هاى زيادى كه بر زمين داشت .
نهج البلاغه ، خطبه 192.
امام على علیه السّلام فرمودند:
وعن ذلك ما حرس الله عبادة المؤ منين بالصلوات و الزكوات ، و مجاهدة الصيام فى الايام المفروضات ، تسكينا لاطرافهم و تخشيعا لابصارهم و تذليلا لنفوسهم ، وتخفيضا لقوبهم و اذهابا للخيلاء عنهم و لما فى ذلك من تعفير عتاق الوجوه بالتراب تواضعا و التصاق كرائم الجوارح بالارض تصاغرا؛
خداوند براى حفظ بندگانش از اين امور (يعنى ظلم و ستم و شيطان ) با نماز، زكات و مجاهده درگرفتن روزه واجب ، آنان راحراست فرموده است تا اعضا و جوارح آنان آرام و چشم هايشان خاشع و غرايز و تمايلات سركششان خوار و ذليل و قلب هاى آنان خاضع شود و تكبر از آنها رخت بربندد ساييدن پيشانى كه بهترين جاهاى صورت است برخاك ، موجب تواضع و گذاردن گرامى ترين اعضاى بدن بر زمين ، موجب كوچكى (به درگاه خداوند) است .





