بحارالانوار ج 84 ص 242
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
خداوند متعال فرمود: نماز کسی را می پذیرم که :1- درمقابل عظمت من خاضع باشد.2- از خواسته های نفسانی به خاطر من خود را دور کند.3-روزش را با یاد من به پایان برد.4- بر بندگانم بزرگی نفروشد.5- به گرسنه غذا دهد.6- برهنه را بپوشاند.7- به مصیبت دیده مهربانی کند.8- غریب راپناه دهد.
وسائل الشیعه ج 3 ص 23
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
من قبل الله منه صلاة واحدة لم یعذبه؛
اگر خداوند از کسی یک نماز بپذیرد او را عذاب نمی کند.
میزان الحکمه ، ج 5، ص 387
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
و الله انکم لتعرفون من جیرانکم و اصحابکم من لو کان یصلی لبعضکم ماقبلها منه لاستخفافه بها ان الله لایقبل الا الحسن فکیف یقبل ما یستخف به ؟؛
قسم به خدا، شما از همسایگان و دوستان خود کسانی را می شناسید که اگ ربرای بعضی از شما نمازی بخوانند از او قبول نخواهیدکرد، به علت استخفاف و بی اعتنایی که بر آن روا داشته ، همانا خداوند چیز نیکو وشایسته را فقطمی پذیرد، پس چگونه بپذیرد عبادتی راکه به آن بی توجهی شده است ؟
میزان الحکمه، ج 5، ص 386
امام سجاد علیه السّلام در پاسخ کسی که پرسید: چه چیزی سبب قبولی نماز است؟، فرمودند:
ولایتنا و البراءة من اعدائنا؛
ولایت ما اهل بیت، و برائت از دشمنان ما.
فروع کافی ، ج 5، ص 507
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ایما امراة باتت و زوجها علیها ساخطفی حق ، لم تقبل منها صلوة حتی یرضی عنها؛
هر زنی که شب بخوابد در حالی که شوهرش به خاطر (مطلب) حقی از وی خشمگین باشد، هیچ نمازی از او قبول نمی شود، مگرآن که شوهرش از اوراضی شود.





