نهج الفصاحه، ح 2961.
پيامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مَنْ اَرادَ اَنْ تُسْتَجابَ دَعْوَتُهُ وَ اَنْ تُـكْشَفَ كُرْبَتُهُ فَلْيُفَرِّجْ عَنْ مُعْسِرٍ ؛
هر كس مى خواهد دعايش مستجاب شود و غمش از بين برود، بايد گره از كار تنگدستى باز كند.
صحيفه سجاديه، از دعاى 20 .
امام سجاد علیه السّلام فرمودند:
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ وَ اكْفِنى مَؤونَةَ الاِْكْتِسابِ وَ ارْزُقْنى مِنْ غَيْرِ اِحْتِسابٍ فَلا اَشْتَغِلَ عَنْ عِبادَتِكَ بِالطَّلَبِ و لا اَحْتَمِلَ اِصْرَ تَبِعاتِ الْمَكْسَبِ؛
خدايا! بر محمّد و آل او درود فرست و مرا از كسب روزىِ همراه با رنج، بى نياز گردان و از جايى كه گمان نمى رود، روزى ام ده، تا به خاطر طلب روزى، از عبادت تو باز نمانم و بار سنگين مشكلات كسب روزى را به دوش نكشم.
توحيد صدوق، ص 402 .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ جَعَلَ اَرزاقَ الْمُؤمِنينَ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبونَ وَ ذلِكَ اَنَّ الْعَبْدَ اِذا لَمْ يَعْرِفْ وَجْهَ رِزْقِهِ كَثُرَ دُعاؤَهُ؛
خداى عزيز و ارجمند، روزى مؤمنان را از جايى مى رساند كه فكرش را هم نمى كنند. علّتش اين است كه وقتى مؤمن نداند روزيش از كجا خواهد رسيد، زياد دعا مى كند.
التهذيب، ج 3، ص 77، ح 6 .
امام باقر علیه السّلام فرمودند:
اَللَّهُمَّ ارْزُقْنى رِزْقاً حَلالاً يَكْفينى وَ لا تَرْزُقْنى رِزْقاً يُطْغينى وَ لا تَبْتَليَنّى بِفَقْرٍ اَشْقى بِهِ مُضَيِّقاً عَلَىَّ...؛
خداوندا! مرا روزىِ حلالى بده كه كفايتم كند، و روزى اى نده كه به طغيانم كشانَد و به فقرى گرفتارم نكن كه با آن بدبخت شوم و به تنگنا افتم.