نهج البلاغه، خطبه 178
امام علی علیه السّلام فرمودند:
لا يَشْغَلَهُ شأنٌ و لا يُغَيّرهُ زمانٌ ... .
خداوند را هيچ كاري از كار ديگر باز ندارد و زماني او را دگرگون نسازد، مكان او را در بر نگيرد و زباني او را توصيف نتواند، نه شمارش قطره هاي باران از او پوشيده ماند، نه ستارگان آسمان، نه ذرات خاك كه باد آن را به هوا مي برد، نه حركت مورچه بر سنگ صاف و نه خوابگاه مورچگان در شب تار، محل افتادن برگ ها و حركت پنهاني مردمك چشم ها، همه را مي داند.
نهج البلاغه، خطبه 198
امام علی علیه السّلام فرمودند:
يَعْلَمُ عَجِيجَ الوُحوشِ فيِ الفَلواتِ و معاصيَ العِبادِ فِي الخَلواتِ ... .
خدا از نعره حيوانات وحشي در كوه ها و بيابان ها و گناه و معصيت بندگان در خلوتگاه و آمد و شد ماهيان در درياهاي ژرف و به هم خوردن آب ها بر اثر وزش باد، كاملاً آگاه است.
نهج البلاغه، خطبه 136
امام علی علیه السّلام فرمودند:
لَيسَ لِاَولِّيَتهِ اِبتداءٌ و لا لِاَزليَتهِ انقضاءٌ.
او خدايي است كه نه اول او آغازي دارد و نه دائمي بودنش را پاياني است.
نهج البلاغه، خطبه 94
امام علی علیه السّلام فرمودند:
فَتَباركَ الله ... الاَوَّلُ الّذي لا غاية له فَيَنْتَهي وَ لا آخِرَ لَهُ فَيَنْقَضي.
مبارك و بزرگ است خدايي كه اولي است كه نهايتي ندارد تا به پايان رسد، و آخري براي او نيست تا سپري گردد.





