بحار الانوار، ج 94، ص 145، ح 21
امام سجاد علیه السّلام در مناجاتی خطاب به خداوند متعال عرضه داشتند:
أَسْألُکَ بِکَرَمِکَ أنْ تَمُنَّ عَلَیَّ مِنْ عَطائِکَ بما تَقرُّبِهِ عَینی و ... من الیَقینِ بما تُهَوِّنُ بِهِ عَلَیَّ ... ؛
به کرم و بزرگواریت از تو می خواهم که از عطای خود آن مقدار به من ارزانی داری که مایة شادمانی و روشنائی دیدگان من باشد ... و از یقین آن مقدار به من عطاء فرمائی که به واسطة آن مصیبتهای دنیا بر من آسان شود و پرده های کوری از دیدة بصیرتم کنار زده شود.
بحار الانوار، ج 78 ص 71
امام باقر علیه السّلام فرمودند:
الإِيمانُ ثابتٌ في القلبِ و اليقينُ خَطَراتٌ، فيَمُرُّ اليقينُ بالقلبِ ... ؛
ايمان در دل استوار است و يقين خُطوراتي است. وقتي يقين به دل مي گذرد، دل چنان تكة آهني استوار و تزلزل ناپذير مي شود و چون از دل بيرون مي رود، مانند خرقه اي فرسوده مي شود.
الکافي، ج 2، ص 75
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
إِنَّ العَمَلَ الدّائِمَ القليلَ علي يقينٍ أَفْضَلُ عند اللهِ مِن العملِ الكثيرِ علي غير يَقينٍٍ؛
عمل پيوسته و اندك كه با يقين همراه باشد، نزد خداوند برتر از عمل بسيار است كه با يقين توأم نباشد.
الكافي، ج 2، ص 268
امام كاظم علیه السّلام فرمودند:
تعاهَدُوا عبادَ اللهِ نِعَمَهُ بِإِصلاحِكُم أنفُسَكُم تَزدادُو يقيناً، ... ؛
اي بندگان خدا، با اصلاح خود، نعمت هاي خداوند را پاس داريد، تا بر يقين شما افزوده شود و سودي با ارزش و گرانبها به دست آوريد.





