بحار الأنوار، ج 27، ص 149
امام باقر علیه السّلام فرمودند:
إنَّما يُحِبُّنا مِنَ العَرَبِ وَ الْعَجَمِ أهلُ الْبُيُوتاتِ وَ ذُوُو الشَّرَفِ وَ کلُّ مَوْلُودٍ صَحيحٍ وَ إنمّا يُبْغِضُنا مِنْ هؤُلاءِ کلُّ مَدَنّسٍ مُطَّرَدٍ.
از ميان عرب و عجم فقط انسان هاي اصيل و با شرافت و هر کسي که به گونه اي صحيح متولد گردد ما را دوست مي دارند و از ميان آنان فقط کساني که آلوده و مطرود باشند بغض ما را دارند.
مستدرك الوسائل، ج 12، ح 13810
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
طَلَبْتُ حبَّ الله عزّوجلّ فَوَجدتُهُ في بُغضِ اهلِ المعاصيِ.
حب و دوستي خداوند را جستجو نمودم و آن را در دشمني با اهل گناه يافتم.
امالي صدوق، ص39.
خداوند عزّوجلّ فرمود:
برادرت علي را بشارت ده، كه من دوستدار او را عذاب نميكنم و به دشمن او رحم نميكنم.
بحار الانوار، ج 39، ص 284
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
عُنوانُ صَحيفَةِ المَؤمِنِ حُبُّ عَليِ بنِ اَبي طالِب.
سرآغاز نامة عمل مؤمن، محبت علي بن ابي طالب است.





