خواهر نگو ،خاکستر خواهر می آید

با کوهی از غم ، خسته و بی پر می آید

ای شاهد بر نیزه ی دربدری هام

چشم تو روشن ، صاحب معجر می آید

امروز یعنی با صدای «یا حسینم»

ته مانده ی جانم کنارت در می آید

ای بی کفن! ای بی سر و سامانی من

برخیز زینب را ببین با سر می آید

با دستباف مادر و گهواره و مشک

همراه من یک حلقه انگشتر می آید

یادت می آید با چه شکلی رفتم، اکنون

انگار اصلاً یک کس دیگر می آید

از شهر بی شرم نگاه خیره سر ها

سقا کجایی ؟ دختر حیدر می آید

به نقل از ایسنا؛آیت‌الله سیدمحمدعلی موسوی جزایری، نماینده ولی‌ فقیه در استان خوزستان در آئین‌ رونمایی از بیرق اباعبدالله(ع) که ۲۶ آبان‌ماه در پایانه مرزی چذابه برگزار شد، از استاندار خوزستان برای دستور پیگیری اقدامات مربوط به خدمات به زائران اربعین حسینی و از ائمه جمعه سوسنگرد، حمیدیه، هویزه و زیرمجموعه آن‌ها تقدیر و تشکر کرد.

وی گفت: مسئولان وظیفه عاشقی خود را نسبت به سیدالشهدا(ع) انجام دادند و در طول این چند ماه جبران قصوراتی که در کارهای گذشته وجود داشته است، انجام شد. در این مدت برنامه‌ریزی‌های منظم، دقیق و اصولی انجام گرفت تا زائران امام حسین(ع) به راحتی به زیارت بپردازند.

زیارت اربعین از علائم مؤمنان است
نماینده ولی‌ فقیه در استان خوزستان با اشاره به اینکه پیامبر(ص) به حضرت زهرا(س) بشارت دادند بارگاه فرزندم زیارتگاه عاشقان ولایت می‌شود، گفت: تا زمانی که صدام بر روی کار بود هیچ کس اجازه نداشت به زیارت امام حسین(ع) برود اما اکنون شما مصادیق فرمایش خاتم‌الانبیاء(ص) هستید. به وسیله ملت ایران مظلومیت اهل‌ بیت(ع) جبران می‌شود.
آیت‌الله موسوی‌جزایری افزود: همچنین، همسایه ما ملت عراق نیز با شیعیان مخلص خود در این راستا پیشتاز است. از همین جا به برادران اهل سنت می‌گویم که این سنتی شیعی نیست بلکه سنتی نبوی و محمدی است. زیارت اربعین از علائم مؤمنان است.

پرچم اباعبدالله‌(ع) همواره برافراشته است
وی در ادامه سخنان خود به توضیح فلسفه برافراشته شدن بیرق امام حسین(ع) در مرز چذابه پرداخت و گفت: آخرین یاور امام حسین(ع) که در کربلا به شهادت رسید حضرت ابوالفضل(ع) بود و پس از ایشان پرچم امام حسین(ع) بر زمین افتاد و اکنون با این اقدام همه آمده‌اند تا بگویند پرچم اباعبدالله‌(ع) همواره برافراشته است و هیچ‌گاه بر زمین نمی‌افتد.
امام‌جمعه اهواز در پایان عنوان کرد: سراسر مردم خوزستان خدمتگزار زوار امام حسین(ع) هستند.
همچنین، در این آئین، سردار حسن شاهوارپور، فرمانده سپاه حضرت ولیعصر(عج) استان خوزستان، نیز عنوان کرد: ارائه خدمات در دو مرز شلمچه و چذابه با کیفیت مطلوب ارائه می‌شود.
وی گفت: به‌منظور ارائه این خدمات هشت کمیته در استان تشکیل شد. همچنین، مواکب به صورت خودجوش و مردمی اقدامات خود را انجام دادند. در طول یک ماه گذشته بازسازی جاده‌های مواصلاتی به دو مرز، تأمین پارکینگ، تجهیز آب و برق و زیرسازی برای مواکب صورت گرفت.
شاهوارپور بیان کرد: پس از ۳۵ سال از پیروزی انقلاب اسلامی به خواست مقام معظم رهبری و امام خمینی(ره) پرچم پرافتخار حسینی امروز به اهتزاز درآمده است.

بیان معنوی نوشت ؛پیشنهاد بنده این است که در این سفر اربعین، یکی از سنت‌های قدیم را احیا کنیم. قدیم‌ها وقتی دستۀ عزاداری به یک هیاتی وارد می‌شد، وقتی می‌خواست برود، می‌آمدند دمِ در و با نوحه‌هایی این دسته را بدرقه می‌کردند. مثلاً می‌گفتند: «سینه‌زنان شاه دین؛ خوش‌آمدید، خوش‌آمدید...» همین رفتار، یک محبت زیبایی ایجاد می‌کرد. 

علامه طبرسی میگوید:

مسافتی که حضرت زینب سلام الله علیها از تل زینبیه تا قتلگاه طی کرد
معادل ۵۰سال بود .

از علامه سوال شد؛
چطور چنین چیزی ممکن است؟؟

علامه پاسخ داد:
شاهد آن این مطلب است که وقتی حضرت زینب س
بر بالای تل ایستاده بود موهایش سیاه بود،
ولی وقتی به قتلگاه رسید از شدت عمق مصیبت موهایش سفید شد

اجرک الله یا صاحب الزمان عجل الله فرجه الشریف
امام سجاد (علیه السّلام) به نعمان بن منذر مدائنی فرمودند: در شام، هفت مصیبت بر ما وارد آوردند که از آغاز اسیری تا آخر، چنین مصیبتی بر ما وارد نشده بود.
۱- ستمگران در شام، اطراف ما را با شمشیرهای برهنه و نیزه ها احاطه کردند و بر ما حمله نمودند و کعب نیزه به ما می زدند.
۲- سرهای شهدا را در میان هودج های زن های ما قرار دادند، سر پدرم و سر عمویم عباس (علیه السّلام) را در برابر چشم عمه هایم زینب (سلام الله علیها) و ام کلثوم (سلام الله علیها) نگه داشتند و سر برادرم علی اکبر (علیه السّلام) و پسر عمویم قاسم (علیه السّلام) را در برابر چشم سکینه و فاطمه (سلام الله علیها) (خواهرانم) می آوردند و با سرها بازی می کردند و گاهی سرها به زمین می افتاد و زیر سم ستوران قرار می گرفت.
۳- زن های شامی از بالای بام ها، آب و آتش بر سر ما می ریختند، آتش به عمامه ام افتاد، چون دست هایم را به گردن بسته بودند، نتوانستم آن را خاموش کنم، عمامه ام سوخت و آتش به سرم رسید و سرم را نیز سوزانید.
۴- از طلوع خورشید تا نزدیک غروب در کوچه و بازار با ساز و آواز ما را در برابر تماشای مردم در کوچه و بازار گردش دادند و می گفتند: ای مردم بکشید آن ها را که در اسلام هیچ گونه احترامی ندارند.
۵- ما را به یک ریسمان بستند و با این حال ما را از در خانه ی یهود و نصاری عبور دادند.
۶- ما را به بازار برده فروشان بردند و خواستند ما را به جای غلام و کنیز بفروشند ولی خداوند این موضوع را برای آنها مقدور نساخت.
۷- ما را در مکانی جای دادند که سقف نداشت و روزها از گرما و شب ها از سرما آرامش نداشتیم و از تشنگی و گرسنگی و خوف کشته شدن همواره در وحشت و اضطراب به سر می بردیم.

منبع:کتاب تذکره الشهداء، ص ۴۱۲