ب

بخوان دعای فرج را دعا اثر دارد
دعا کبوتر عشق است و بال و پر دارد/

بخوان دعای فرج را وعافیت بطلب
که روزگار بسی فتنه زیر سر دارد/

بخوان دعای فرج راو ناامید مباش
بهشت پاک اجابت هزار در دارد/

بخوان دعای فرج راکه صبح نزدیک است
خدای را شب یلدای غم سحر دارد/

بخوان دعای فرج را که یوسف زهرا
زپشت پرده غیبت به ما نظر دارد/

بخوان دعای فرج را که دست مهر خدا
حجاب غیبت از آن روی ماه بردارد/


بلندترین ارتفاع برای سقوط، افتادن از نگاه مهدی فاطمه(عج) است...

اعتقاد به ظهور مصلح جهاني در پايان دنيا كه اعتقادي بس ديرينه و ريشه دار است نه تنها از اشتياق و ميل دروني هر انساني نشأت مي گيرد، بلكه زاييده نويد هاي پيامبران الهي در طول تاريخ بشريت به مردم آزادي خواه جهان است.

1- ايرانيان باستان معتقد بودند كه ((گرزاسپه)) قهرمان تاريخي آنان زنده است ودر كابل خوابيده و صد هزار فرشته از اونگهداري مي كنند تا روزي كه بيدار شود و جهان را اصلاح نمايد.

2- گروهي ديگر از ايرانيان عقيده داشتند كه كيخسرو پس ازتنظيم كشور واستوار ساختن شالوده فرمانروايي ديهيم پادشاهي به فرزند خود داد و به كوهستان رفت و در آن جا آرميده تا روزي ظاهر شود و اهريمنان را از جهان براند.

3- نژاد اسلاو بر اين عقيده بودند كه از مشرق زمين يك نفر بر خيزد و تمام قبايل اسلاو را متحد سازد و آنها را بر دنيا مسلط گرداند.

4- نژاد ژرمن معتقد بودند كه يك نفر فاتح از طوايف آنان قيام نمايد و ژرمن را بر دنيا حاكم گرداند.

5- اهالي صربستان انتظار ظهور(( ماركو كراليويچ )) را داشتند.... 
 

الهم عجل لولیک الفرج

گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن
                                    گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن
گفتم به نام نامیت هر دم بنازم
                                       گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم
گفتم که دیدار تو باشد آرزویم
                                       گفتا که در کوی عمل کن جستجویم
گفتم بیا جانم پر از شهد صفا کن
                                       گفتا به عهد بندگی با حق وفا کن
گفتم به مهدی بر من دلخسته رو کن
                                       گفتا ز تقوا کسب عز و آبرو کن
گفتم دلم با نور ایمان منجلی کن
                                       گفتا تمسک بر کتاب و هم عمل کن
گفتم ز حق دارم تمنای سکینه
                                       گفتا بشوی از دل غبار حقد و کینه
گفتم رخت را از من واله مگردان
                                       گفتا دلی را با ستم از خود مرنجان
گفتم به جان مادرت من را دعا کن
                                       گفتا که جانت پاک از بهر خدا کن
گفتم  ز هجران تو قلبی تنگ دارم
                                       گفتا ز قول بی عمل من ننگ دارم
گفتم دمی با من ز رافت گفتگو کن
                                       گفتا به آب دیده دل را شستشو کن
گفتم دلم از بند غم آزاد گردان
                                       گفتا که دل با یاد حق آباد گردان
گفتم که شام تا دلها را سحر کن
                                       گفتا دعا همواره با اشک بصر کن
گفتم که از هجران رویت بی قرارم
                                       گفتا که روز وصل را در انتظارم

گفتم: كه روی ماهت از من چرا نهان است؟                                    
                           گفتا: تو خود حجابی ور نه رخم عیاناست                           

                          
یا ابا صالح المهدی ادرکنی"                    "یا ابا صالح المهدی ادرکنی"