1- فاتحه [گشاينده]
چون قرآن با اين سوره شروع مى شود و اين سوره آغازگر قرآن است، فاتحه ناميده مى شود. بخاطر حمد و ستايشى كه در اين سوره از خداوند بعمل آمده نام ديگرش سوره حمد است. و نيز بنام شكر و وافيه و نور هم از آن ياد مى شود. نام ديگرش سبع المثانى است و نيز ام الكتاب . امام صادق(ع) فرموده است: سوره اى كه اولش ستايش، وسطش اخلاص و آخرش نيايش است. (تفسير برهان ج 1 ص 42.) اين سوره 7 آيه دارد و در سال سوم بعثت آمده و چهل و سومين سوره است كه در مكه نازل شده است. بعضى هم اين سوره را اولين سوره دانسته اند.
1- فاتحه [گشاينده]
چون قرآن با اين سوره شروع مى شود و اين سوره آغازگر قرآن است، فاتحه ناميده مى شود. بخاطر حمد و ستايشى كه در اين سوره از خداوند بعمل آمده نام ديگرش سوره حمد است. و نيز بنام شكر و وافيه و نور هم از آن ياد مى شود. نام ديگرش سبع المثانى است و نيز ام الكتاب . امام صادق(ع) فرموده است: سوره اى كه اولش ستايش، وسطش اخلاص و آخرش نيايش است. (تفسير برهان ج 1 ص 42.) اين سوره 7 آيه دارد و در سال سوم بعثت آمده و چهل و سومين سوره است كه در مكه نازل شده است. بعضى هم اين سوره را اولين سوره دانسته اند.
