مارا میان خیمه هایت می شناسند

باعشق وبا این روضه هایت می شناسند

مارا همه آواره و دیوانه خوانند

مجنون دشت کربلایت می شناسند

مارا که از دنیا و از عقبا گذشتیم

دلبسته برعشق و ولایت می شناسند

آشفتگان گیسوی خونین یاریم

ما را اسیر نینوایت می شناسند

فریاد”هَل من ناصرت” را ما شنیدیم

ما را جواب آن ندایت می شناسند

دل می برد از ما شمیم روضه هایت

جان را فدایی هوایت می شناسند

مارا که میخانه شده خانه همه عمر

سایه نشینان لِوایت می شناسند

هـرکـه شـده سینـه زن بـزم عـزایت

ازخیل عشّاق و فدایت می شناسند