وای بر تمام جاهلان زمانه، که تو را نمی فهمند ونخواهند فهمید، وای بر این ها که حتی بد تر از پیشینیان خود عمل می کنند، آن ها زخم به جسم وارد می کردند و این ها زخم به روح وارد می کنند.

هیهات که نمی دانند با این کار ها فقط عظمت تو را روشن تر می کنند، چرا که آدمیان پی می برند که تو چقدر بزرگی…
این بیچارگان می خواهند که بزرگی تو را خدشه دار کنند ولی فقط خود را خوار و ذلیل جهان می کنند.
ای پیامبر مهربانی ها خونم به جوش آمده و نمی دانم که با این ها چه کنم، فقط می توانم در چند جمله ای از تو گفتن اثری را فاش کنم و بگویم که این ابلهان هیچ وقت نمی توانند ذره ای از نور تو را خاموش کنند، بلکه سوسوی امید هدایتشان را خاموش می کنند و هم چنان در گمراهی آشکار پیش می روند.

تا هنگامی که اذان گو روزی سه بار نام پاک و شریف تو را عاشقانه می سراید هیچ دستی نمی تواند ذره ای خلل در نام، یاد و اثر تو وارد کند؛ که هر کس چنین خیال خامی در سر بپروراند باید یقین کند که در جرگه ی دیوانگان قرار گرفته…

پروانه نظری

*اشعاری زیبا در مدح پیامبر(ص):

ماه، فرو مانَد از جمال محمّد

سرو نباشد به اعتدال محمّد

قدر فلک را کمال و منزلتی نیست

در نظر قدر، با کمال محمّد

وعده دیدار هر کسی به قیامت

لیله اسری، شب وصال محمّد

سعدی

خاک بالین رسول الله همه حِرز شفاست

حرز شافی بهرجانِ ناتوان آورده ام

گوهر دریای کاف و نون، محمّد کز ثناش

گوهر اندر کلک و دریا در بنان آورده ام

مولوی

آن نور مبین که در جبین ما هست

وان ضوء یقین که در دلِ آگاه است

این جمله نور بلکه نور همه نور

از نور محمّدِ رسول الله است

سعدی

* چند حدیث گهربار از پیامبر(ص):

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلّم) می فرمایند:

 

  • ۱-برترین شما،نیکوترین شما از نظر اخلاق است؛ آنان که خود را آماده خدمت کرده و همنشین نوازند؛ با مردم انس می گیرند و مردم با آنان انس می گیرند.
  • ۲-آفرین بر مردمی که جهاد کوچکتر را به پایان بردند وجهاد اکبر بر عهده ی آنان باقی مانده است. پرسیدند :« ای رسول خدا ! جهاد اکبر کدام است؟» فرمود:«جهاد با نفس.»
  • ۳-آن کس که سکوت کند، نجات می یابد.
  • ۴-کسی که غیبت را می شنود، یکی از دو غیبت کننده است.

*
تاريخ : دوشنبه 29 دی 1393  | 8:44 AM | نويسنده : شکرانه افشاری | نظرات 1

به نام خدای محمد صلی الله علیه و آله وسلم…
یادمان هست؟ دانمارک را می گویم؛ آن کاریکاتور موهن را… آن کشیش را چطور؟ از پاره کردن قرآن چند دهه یا سال می گذرد؟ اصلا چرا راه دور برویم؛ روزنامه ایران را یادمان هست که چطور دست مایه ی بدخواهان شد…

راستی یادمان هست روزی پیامبرمان گفت در بین شما دو امانت می گذارم…توانستیم خوب امانتداری کنیم؟ تا به حال از خود پرسیده ایم چه شدند امانات پیامبر؟ حال هم که این… زبان از گفتنش شرم دارد…
دیروز قرآن به سر نیزه کردند و امروز توهین..
دیروز خاندان اهل بیت را داغدار کردند و امروز دوستداران اهل بیت را…
ما را چه می شود؟ به کحا رهسپاریم؟
دلم می سوزد…دلم می سوزد به حال دشمن کینه توزی که وفتی تهدید و تحریم هایش ره به جایی نبرد، نبرد وقیحانه ی توهین را پیش می گیرد….دلم می سوزد… به حال بیچارگی اش، به حال سردرگمی اش و به حال از بد بدترش..

نمیدانم تا کجا میخواهد پیش برود؛ گویا قصه سر دراز دارد اما مقصدی ندارد. دشمن فقط یک روی سکه را می بیند،او می پندارد با اهانت هایش می تواند مسلمانان را گوشه گیر کند و خواب است و نمی بیند…

توهین به مقدسات اسلام نه تنها باعث هوشیاری هر چه بیشتر و بیداری دل های غبار گرفته ی مسلمانان جهان می شود بلکه وحدت روز افزون مسلمانان را اثبات می کند…
به راستی محمد کیست؟ محمد امین کیست؟ اسلام جیست که استکبار جهانی با آن همه کبکه و دبدبه اش انگشت اشاره اش را به سمت آن دراز کرده؟
باشد که دسته دسته انسانهای بیداردلی که به خیل عظیم جهان می پیوندند، تیری شوند به چشمان تنگ بین این مستکبران و بدخواهان…
و اما یا رسول الله؛ دیروز اگر نبودیم، قرآن سر نیزه را ببینیم امروز با چشمانی که کاش کور میشدند توهین به ساحت مقدس شما را دیدیم و شرمنده ام از این دیدن….
ای پیامبرم… نگران نباشید… مردم مسلمان جهان تا پای جان شما را رسول خدا می خوانند و پیامبر امت اسلام…
مردم ایران پابه پای ولایت فقیه جهت حفظ اسلام ناب محمدی حرکت می کنند….نابود شود نسلی که بخواهد به ساحت مقدس پیامبر اسلام ما توهین کند…
یا رسول الله… اشک های رهبرمان و نجوای اماممان با امام زمانم در خطبه ی نماز جمعه ی ۸۸ بی ثمر نماند… امروز اگر آقایم…امام زمانم را صدا بزنند و نجوا کنند…قطعا نقشه ی کوردلان نقش برآب خواهد شد…
یا رسول الله… مادرم برای نزول باران نماز می خواند…در دعای بعد از نمازش که همزمان دستهایش به سمت آسمان دراز بود…شنیدم که گفت….”یارسول الله….خودم و فرزندانم..فدای راهت…فدای اسلام نابت” و من در حالی که اشک در چشمانم حلقه زد…آمین گوی دعای مادرم شدم….

یا رسول الله… فدا شدن در راه شما و اسلام نه تنها افتخار من بلکه افتخار مسلمین جهان است؛ باشد که پذیرا باشید…
یا رسول الله… ندای مردم شهرم در این روزها ” لبیک یا رسول الله” است؛ امتی در محکوم کردن توهین به ساحت مقدس شما، به پا برخواستند…
امام زمانم… صدقه برای قلب پردرد این روزهایت یادمان می ماند؛ به امید روزی هستیم که همه با هم بگوییم؛ رضیتم امام زمان، یابن الرسول الله و شما با اشتیاق بگویید”نعم” …
به امید دیدن رضایت شما همه با هم در خدمت اسلام و دین هستیم و خواهیم ماند…
و اما یا اهل العالم… بیایید با وحدت، اسلام ناب محمدی را جهانی کنیم…

مریمـــ نظریــــ 


*
تاريخ : دوشنبه 29 دی 1393  | 8:42 AM | نويسنده : شکرانه افشاری | نظرات 0
.: Weblog Themes By SlideTheme :.