اول فکر کردم علی به خاطر وضع پایم مرا سرکار می‌گذارد. اما وقتی حسین لطفی هم خواست که بروم خبر بیاورم، دیدم نه! قضیه جدی است. به معراج شهدا رفتم، پرسیدم: محمدرضا موحد دانش را آورده‌اند، اینجا؟ یکی از معراجی‌ها گفت: «شما؟» گفتم: «از دوستانش هستم.» گفت: «کربلایی شد.»