یكی از موضوعاتی كه درباره امام زمان(عج) باید مورد پژوهش قرار گیرد، " طول عمر" ایشان است. در این مطلب می خواهیم ببینیم: آیا دلیل عقلی، برهان علمی، یا قانونی آزمایشی، و صد درصد كلی ، وجود دارد كه ثابت كند طول عمر امری محال است و یا اینكه وقوع آن امكان دارد.

در زیست شناسی

زیست شناسان می گویند: عمر بشر اندازه و حد ثابتی ندارد. در طبیعت همه گونه عمر بوده و ممكن است، باشد. " وایزمن "، عالم آلمانی، می گوید:

مرگ لازمه قوانین طبیعی نیست. و درعالم طبیعت ازعمرابدی گرفته تا عمر یك لحظه ای همه نوعش هست. آنچه طبیعی و فطری است، عمرجاودانی و ابدی است. بنابراین، عمر نهصد و شصت و نه ساله " متوشلح" ، نه مردود عقل است و نه مردود علم. در همین دوره ما، میزان طول عمر بالا رفته است، و دلیلی ندارد كه از این بالاتر هم نرود.(1)

تایید طول عمر، از نظر علم جدید، تا جایی است كه در این دوره اخیر، درصدد برآمده اند تا حد و مرز را از زندگی انسان بردارند و با پیدا كردن راه سالم نگاهداشتن سلولهای بدن ، برطول عمرانسان، سالهای مدید بیفزایند. عده ای پا فراتر نهاده اند، و در راه تحصیل عمر جاودانی برای بشر( با پیدا كردن هورمونهای مخصوص و استعمال آنها در انسان) به كوشش افتاده اند، و حتی می توانند تا حدودی جوانی را به پیران فرتوت بازگردانند.

در قوانین طبیعی

قوانین و نوامیس طبیعت نیز، بطلان طول عمر زیاد را به ثبوت نمی رساند.اصولاً حكمهایی كه راجع به قوانین طبیعت داده می شود، اغلب منشأ آنها استقرائهای ناقص است، و محدود است به حدود دید و درك و تجربه اشخاص، نه شامل همه واقعیات وسیع طبیعت، در همه......

یكی از موضوعاتی كه درباره امام زمان(عج) باید مورد پژوهش قرار گیرد، " طول عمر" ایشان است. در این مطلب می خواهیم ببینیم: آیا دلیل عقلی، برهان علمی، یا قانونی آزمایشی، و صد درصد كلی ، وجود دارد كه ثابت كند طول عمر امری محال است و یا اینكه وقوع آن امكان دارد.

در زیست شناسی

زیست شناسان می گویند: عمر بشر اندازه و حد ثابتی ندارد. در طبیعت همه گونه عمر بوده و ممكن است، باشد. " وایزمن "، عالم آلمانی، می گوید:

مرگ لازمه قوانین طبیعی نیست. و درعالم طبیعت ازعمرابدی گرفته تا عمر یك لحظه ای همه نوعش هست. آنچه طبیعی و فطری است، عمرجاودانی و ابدی است. بنابراین، عمر نهصد و شصت و نه ساله " متوشلح" ، نه مردود عقل است و نه مردود علم. در همین دوره ما، میزان طول عمر بالا رفته است، و دلیلی ندارد كه از این بالاتر هم نرود.(1)

تایید طول عمر، از نظر علم جدید، تا جایی است كه در این دوره اخیر، درصدد برآمده اند تا حد و مرز را از زندگی انسان بردارند و با پیدا كردن راه سالم نگاهداشتن سلولهای بدن ، برطول عمرانسان، سالهای مدید بیفزایند. عده ای پا فراتر نهاده اند، و در راه تحصیل عمر جاودانی برای بشر( با پیدا كردن هورمونهای مخصوص و استعمال آنها در انسان) به كوشش افتاده اند، و حتی می توانند تا حدودی جوانی را به پیران فرتوت بازگردانند.

در قوانین طبیعی

قوانین و نوامیس طبیعت نیز، بطلان طول عمر زیاد را به ثبوت نمی رساند.اصولاً حكمهایی كه راجع به قوانین طبیعت داده می شود، اغلب منشأ آنها استقرائهای ناقص است، و محدود است به حدود دید و درك و تجربه اشخاص، نه شامل همه واقعیات وسیع طبیعت، در همه......

حال آن كه معنای انتظار، بسیار گسترده است و منتظر، وظایف بسیاری را باید ایفا نماید تا خود و جامعه را برای ظهور آقا آماده نماید و هرچقدر تلاش منتظران بیشتر شود، شرایط  ظهورامام غایبمان زودتر فراهم می شود. وظیفه ما فقط دعا كردن نیست، بلكه باید این دعا، با خود سازی و جامعه سازی همراه شود.

مرحوم سید محمد تقی موسوی اصفهانی در كتاب شریف مكیال المكارم به هشتاد مورد از وظایف منتظران اشاره كرده است كه به اختصار به برخی از آنها اشاره خواهیم كرد.

1- دعا برای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

یكی ازوظایف مهم ما دعا برای امام زمان است، ائمه هدی علیهم السلام نیز همواره بر این مهم تكیه داشته اند و بر اساس روایاتی از امام صادق علیه السلام در دعایی كه آن حضرت به " زراره" تعلیم فرمودند، محور اصلی آن بر امام شناسی استوار است. ایشان به زراره می فرمایند....

بی تردید هرانسان آزاده ای از مشكلاتی كه گریبان بشریت را گرفته، آزرده خاطر است. زشتی ها و بدی ها مانند دیوی ددمنش پنجه در گلوی انسانیت انداخته و بی رحمانه راه نفس كشیدن را بر انسان بسته است. انسان های وارسته و دلسوخته از این همه هرزگی و تباهی، كه روز به روز فراگیرتر می گردد، سخت پریشان خاطر و افسرده اند.

سرپیچی از فرمان خداوند، غرق شدن در منجلاب گناه، نداشتن نیت و اندیشه های پاك، عدم شناخت و رعایت حریم و حرمت خدا، گمراهی و ناپایداری در دین آیین، یاوه سرائی، دروغ گویی، عادت به سخنان زشت و ناهنجار، ماندن در جهل و نادانی، خوردن غذاهای حرام و شبهه ناك، رواداشتن ظلم و ستم نسبت به دیگران، دزدی و به یغما بردن دارایی های مردم و ملت ها، چشم های آلوده و دیدن صحنه های مملو از جنایت و فساد، گوش سپردن به نغمه های شیطانی و شنیدن غیبت و تهمت و دروغ، سكوت دانشمندان و خودداری ایشان از پند و اندرز دادن به دیگران، میل و رغبت دانشمندان به دنیا، تنبلی و بی رغبتی دانشجویان و دانش آموزان در كسب علم و معرفت، بی توجهی توده مردم در شنیدن نصیحت و موعظه و عدم پیروی از راه درست دین داری، واگیری بیماری های روحی و جسمی، فزونی مرگ های بی توبه و بی آمرزش، سبك سری پیران و سالخوردگان، خودسری و سركشی جوانان، بی عفتی زنان، تكبر و گردن فرازی اغنیا و بخیلی ثروتمندان، بی صبری و فزون طلبی فقیران و ... مسائل و مشكلات عمده ای است كه در سرتاسر جهان شاهد آن هستیم.

ما اینك در دوران دشوار و پرمحنت غیبت امام زمان علیه السلام به سر می بریم. بی تردید همه ما دوست داریم بدانیم در این روزگار آشفته چه كنیم تا قلب نازنین امام زمان (ع) را راضی كنیم و ظهور آن عزیز را پیش بیندازیم.

شما دوستداران و منتظران راستین امام زمان (ع ) كه در بزرگداشت نام و یاد حضرت مهدی (ع ) آرام و قرار ندارید، از نابسامانیها رنج می برید و بهترین بستر.....

ابوالحسن بن ابی البغل كاتب می گوید:

از طرف " ابی منصور بن صالحان" مسئول انجام كاری شدم. اما در طی انجام مسئولیت قصوری از من سر زد، آنچنان كه او بسیار خشمگین شد، و من از ترس، متواری و مخفی شدم و او در جستجوی من بود.

در یكی از شبهای جمعه به طرف مقابر قریش- مرقد امام كاظم (ع) و امام جواد(ع)- برای عبادت و دعا رفتم. آن شب هوا بارانی و طوفانی بود. به خادم حرم مطهر كه " ابا جعفر" نام داشت گفتم: درهای حرم مطهر را ببند تا من بتوانم در خلوت مشغول دعا و راز و نیاز باشم. زیرا بر جان خود ایمن نیستم، و ممكن است كسی قصد سویی نسبت به من داشته باشد.

او نیز قبول كرد و درها را بست.

نیمه شب ، در حالی كه باد و باران همچنان ادامه داشت و هیچ كس در آنجا نبود، مشغول دعا و زیارت و نماز بودم كه ناگاه صدای پایی از طرف قبر شریف امام موسی بن جعفر (ع) به گوشم رسید.

مردی را دیدم كه مشغول زیارت حضرت امام كاظم(ع) است. او ابتدا بر حضرت آدم(ع) و انبیاء عظام(ع) درود فرستاد، آنگاه یك یك ائمه معصومین (ع) را مورد خطاب و سلام قرار داد تا به امام دوازدهم حجت بن الحسن (ع) رسید اما نام ایشان را ذكر نكرد.

من تعجب كردم و با خود گفتم: شاید نام حضرت را فراموش كرد، یا امام (ع) را نمی شناسد، و یا اصلاً به امامت ایشان اعتقاد ندارد و مذهب دیگری دارد.

وقتی زیارتش به پایان رسید دو ركعت.....