روز عید غدیر خم
هجدهم ذی الحجه دهم هجری قمری .
نزدیک
ظهر روز دوشنبه ، کاروان بزرگ پیامبر همین که به منطقه " غدیر خم " رسیدند
حضرت ، مسیر حرکت خود را به طرف راست جاده و به سمت غدیر تغییر داده ،
فرمودند :
" ایها الناس ، اجیبوا داعی الله ، و انا رسول الله ."
ای مردم ، دعوت کننده خدا را اجابت کنید که من پیام آور خدایم .
این کنایه از آن بود که هنگام ابلاغ پیام مهمی فرارسیده است . لذا فرمان دادند تا منادی ندا کند :
"
همه مردم متوقف شوند ، آنان که پیش رفته اند برگردند ، و آنان که پشت سر
هستند ، خود را سریعتر برسانند " همچنین دستور دادند ، کسی زیر درختان
کهنسالی که درآنجا بود نرود و آن مکان برای برپایی جایگاه سخنرانی خالی
بماند .
پس از این دستور ، همه مرکبها متوقف شد ، همه مردم پیاده شدند و برای توقف سه روزه خیمه زدند .
از
طرف دیگر پیامبر چهار نفر از اصحاب خاص خود یعنی مقداد ، سلمان ، ابوذر و
عمار را فراخوانده و به آنان دستور دادند تا جایگاه سخنرانی را در کنار
درختان کهنسال آماده سازند . آنان از روانداز شتران و سایر مرکبها کمک
گرفته ، منبری بلند ساختند و روی آن را با پارچه ای پوشانند ( منبر در
میان جمعیت قرار داشت. )
با توجه به کثرت جمعیت ، " ربیعه" را که
صدای رسایی داشت ، انتخاب کردند تا کلام حضرت را برای افرادی که دورتر
قرار داشتند ، تکرار کند.
مقارن ظهر ، منادی حضرت رسول اکرم (ص) ،
ندای نماز جماعت داد، مردم مقابل منبر جمع شدند و با پیامبر نماز جماعت را
اقامه نمودند . پس از نماز، پیامبر اکرم از منبر غدیر بالا رفتند و سپس
علی علیه السلام را فراخواندند تا در سمت راست ایشان برفراز منبر بایستد و
پیامبر نیز در حالی که دست راستش برشانه امیرالمومنین قرار داشت ، سخنرانی
تاریخی خود را شروع کردند که بیش از یک ساعت به طول انجامید .
حضرت
در ابتدا به حمد و ثنای الهی پرداختند و سپس تصریح کردند که : باید فرمان
مهمی درباره علی بن ابیطالب ابلاغ کنم که اگر این پیام را نرسانم رسالت
الهی را انجام نداده ام :
" یا ایها الرَسول ، بَلـِّغ ما اُنزل الیکَ مِن رَبـِّک وَ ان لَم تـَفعَل ، فَما بَلغتَ رسالته . "( مائده/67)
پس از بیان جملاتی، پیامبر دست......