سلام به امید به هدف به زندگی و سلام به تمام شقایق ها

می دونی نبودن کسی که با تمام وجود دوستش داری چقدر سخته

می دونی با یاد کسی که نبودنش آزارت می ده چقدر سخته

می دونی از اول عاشقی دلت را به بیگانه دادن چقدر اسونه

همه اینها را می دونم ولی چه می شه کرد نباید زندگی کرد

نباید به طبیعت به هستی به همه مخلوقات نگاه کرد

نباید به دستهای زخمی پدر و چشمهای خیس مادر نگاه کرد

فقط باید به خاطر عشق از دست رفته نالید

نه به دور و برت نگاه کن بیشتر از همه به خودت به دست و پا و به جسم و جانت 

همه از آن توست نه کسی به تو داده و نه کسی از تو گرفته دوباره شروع کن

کاری رو که ناقص گذاشتی دوباره شروع خدا یاریت می کنه

و مطمئن باش هر جا باشی خدا با توهه نه کسی که رهات کرد .

الهی! خواندی تأخیر کردم. فرمودی تقصیر کردم.

گرد و غبارش را با اشک می‌گیرم و از شادی که در راه است، می‌گویم.

وقتی دلم خسته می‌شود،
برایش از فردایی روشن می‌خوانم
به‌یادش می‌آورم که چه دل‌هایی را از خستگی به درآورده!
وقی دلم خسته می‌شود،
می‌نشینم و برایش آرام نجوا می‌کنم
گرد و غبارش را با اشک می‌گیرم
و از شادی که در راه است، می‌گویم.
وقتی دلم خسته می‌شود،
دوست را صدا می‌زنم
و به خدایی که بزرگ است، می‌سپارم‌اش