باسم رب العالی الاعلی و رب المرتضی

 

 

می کنم در ماه رحمت وصف آن شیر خدا

 

 

باید امشب دل پر از احساس کرد

 

 

تا شب قدر علی این سینه را الماس کرد

 

 

باید از اعماق دل نام علی را هم سرود

 

 

چون علی بهر محمد  یاوری دیرینه بود

 

 

هر که از ذکر علی غافل بود، جاهل بود

 

 

بی ولای او ، نماز هر کسی باطل بود

 

 

ذکر مولا فاتح قلب همه است

 

 

ذکر حیدر روز و شب یا فاطمه است

 

 

بشنوید ای مردمان حق پرست

 

 

عشق حیدر از ازل در تار و پودم بوده است

 

 

در مه غفران مه رحمت، ماه توبه، ماه عشق

 

 

می سرایم مدح مولایم علی، آن شاه عشق

 

 

از قلم خواهم مرا یاری کند

 

 

پیش مولا آبروداری کند

 

 

هان مسلمانان عاشق ! شیعیان پاکدل

 

 

عشق او گشته عجین، از کودکی با آب و گل

 

 

یاد دارم مادرم نام علی یادم بداد

 

 

شیر را با عشق مولا در دهان من نهاد

 

 

گفت روزی مادرم فرزندکم ای دلبرم

 

 

من تو را با عشق مولایم علی می پرورم

 

 

یاد دارم روزها با عشق تو سر کرده ام

 

 

روز و شب مداحی اولاد حیدر کرده ام

 

 

یاد داری یا علی نذرت جوانی کرده­ام؟

 

 

در مسیر عشق تو من جانفشانی کرده­ام!

 

 

مه ،مه رحمت بود ماه صیام است ونماز

 

 

وه چه خوش ماهی بود ماه دعا ، راز و نیاز

 

 

حرفی از راز و نیاز آورده ام مولای من

 

 

سینه را لبریز از سوز و گداز آورده­ام مولای من

 

 

هان تو ای شیعه چرا بر خواب غفلت می روی!!

 

 

در سحر آیا تو مغروق  خدایت می شوی؟

 

 

گر تو مولایت علی باشد چرا راهت جداست؟

 

 

عاشق مولا همیشه غرق در ذات خداست

 

 

اقرا ای شیعه تو در مصحف، صفات مومنون

 

 

الذین هم فی صلاتهم خاشعون

 

 

شیعیان! راه علی تا روز محشر زنده است

 

 

هر که دارد عشق او ، وا... او پاینده است