به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این نتایج که در مجله «مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم» منتشر شده، در میان اولین شواهد از ارتباط نوین بین قند سطح سلول، انتخاب جنسیت داروینی و عملکرد ایمنی در چارچوب سرمنشاء پیدایش انسان قرار دارند.

اسید سیالیکها، مولکولهای قند هستند که در سطح سلولهای تمام حیوانات قرار دارند؛ جایی که آنها در آن به عنوان نقاط تماس حیاتی برای تعامل با سلولهای دیگر و محیط اطراف، از جمله به عنوان اهداف برای اسیدهای تهاجمی پاتوژن کاربرد دارند.

برای میلیون‌ها سال، جد مشترک انسان‌ها، مشترکا از یک نمونه خاص اسید سیالیک موسوم به اسید Neu5Gc برخوردار بودند. سپس به دلایل احتمالا مرتبط با یک انگل مالاریا که به Neu5Gc متصل بوده، یک جهش ژنتیکی، در سه میلیون سال پیش، آنزیم سازنده این مولکول را در انسان غیرفعال کرده است. در عوض انسانها شروع به تولید شکل متفاوتی از اسید سیالیک موسوم به Neu5Ac کردند که شکل اولیه Neu5Gc است.

به گفته دانشمندان، این تغییر در Neu5Gc منجر به یک واکنش قوی دستگاه ایمنی شده که احتمالا بر تولید مثل انسانهای اولیه تاثیر داشته است. در میان تمام پستانداران، هزینه بیولوژیکی بارداری برای جنس ماده بسیار بالا بوده و حتی گاهی زندگی آنها را به خطر می‌اندازد. از این رو آنها بسیار در مورد انتخاب بهترین اسپرم برای بارور کردن تخمکها دقت می‌کنند.

به ظن دانشمندان، پادتن‌های ضد Neu5Gc احتمالا به اسپرمهای Neu5Gc مثبت یا بافتهای جنینی در انسانهای اولیه حمله کرده، آنها را کشته و فرصت تولید مثل موفق را در آنها از بین برده است.

این پژوهش به دخالت مکانیزم ایمنی بدن در ریشه گونه هومو پرداخته است.