شرح زیارت جامعه کبیره۲

فلسفه زیارت

تعظیم،تکریم،گرامیداشت و یادکرد انسانهای شایسته هنرمند فرهیخته فرهنگ ساز نقش آفرین مصلح متحول کنندگان تاریخ و ... و نیز زنده نگه داشتن نام و یاد آنان پس از مرگ لازمه محبت و عشق و ارادت انسان به نیکی ها و کمالات است و ریشه در فطرت و سرشت آدمی دارد.امروزه شاهدیم که ملت ها و ملیتهای مختلف ، بزرگان علم، ادب و هنر خویش را با برگزاری سمینارها همایشها کنفرانسها و ... گرامی می دارند، فضایل و کمالاتشان را بر می شمارند، به وجود آنان افتخار می کنند و ... .این نکو داشت اختصاص  به عصر حاضر ندارد بلکه در طول تاریخ ادامه داشته هرچند که در کیفیت و کمیت مختلف بودهعاست.تلاش جوامع گوناگون در حفظ آثار نیکان و احیای میراث گذشتگان و رواج موزه ها نمونه ای از نکوداشت مفاخر نیاکان است .بدین ترتیب در تکریم و تعظیم صاحبان کمال تفاوتی بین زندگان و رمدگان صاحب کمال نیست.گرچه در کیفیت و شکل نکوداشتها هر روز تغییراتی حاصل می شود ولی ریشه این بزرگداشتها ، تکریم ها و تعظیم ها زیبا دوستی انسان و عشق و ارادت فطری او به کمال است.هر کسی با کشش درونی و خداد خویش زیبایی را دوست می دارد به کمال عشق می ورزد صاحبان کمال و زیبایی را می ستاید و در مقابل آنان از خود فروتنی نشان می دهد.چنان که از عوامل و انگیزه های عبادت آدمی در پیشگاه کمال مطلق نیز همین کمال دوستی است.حتی بت پرستان نیز از آن جهت در برابر هیاکل چوبی و سنگی کرنش می کنند که آنها را صاحب کمال و برخوردار از جمال می پندارند هرچند در آن پندار و این کردار صائب نیستند