یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست عشق آن شب مست مستش کرده بود غافل از جام الستش کرده بود گفت یارب خسته ام زین عشق دلخونم مکن من که مجنونم تو مجنونم نکن گفت ای دیوانه لیلایت منم در رگت پیدا و پنهانت منم سال ها با جور لیلا ساختی من کنارت بودمو نشناختی