فركانس:

    يك گردش كامل طول موج روي يك دايره‌ را ( ْ360) يك سيكل مي‌گويند. به تعداد سيكل‌هايي كه در يك ثانيه رخ مي‌دهد فركانس مي‌گويند كه بر حسب هرتز سنجيده مي‌شود. منابع صوتي همچون بلند گو‌ها در يك ثانيه چندين‌بار مرتعش مي‌شوند. براي مثال ارتعاش سريعتر ديافراگم يك بلند گو صدايي با فركانس بالاتر (زير) توليد مي‌كند.

     گوش انسان فركانس‌هايي از Hz 20 تا KHz 20 را قادر است بشنود. در فركانس Hz 20 موج در لحظه‌ي 0 از نقطه‌ي 0 شروع مي‌شود و بعد از يك ثانيه با طي كردن 20 دوره‌ي كامل دوباره به نقطه‌ي صفر باز ميگردد.

    درك اينكه هر فركانسي تقريبا چه صدايي را شامل مي‌شود، به درك صداها و همچنين توضيح دادن آن براي ديگران بسيار كمك مي‌كند. همچنين براي كار كردن با اكولايزرها و سيستم‌هاي پيچيده‌ي صوتي شما نيمازمند هستيد كه دقيقا بدانيد چه صدايي، چه فركانسي دارد. مثل صداي Hz 20 صدايي بسيار بم شبيه افتادن جسمي سنگين بر روي ماسه است. و صداي KHz 18 صدايي خيلي زير مانند صداي شكافته‌شدن هوا توسط يك گلوله است.

    محدوده‌ي فركانسي در توليدات صوتي و تلويزيوني، بين Hz 50 تا KHz 15 است. و گوش يك انسان بالغ هم بيش از اين بازه را تقريبا نمي‌تواند بشنود. البته كودكان و نوزادان مي‌توانند صداهايي با فركانس Hz 30 تا KHz 18 را نيز به خوبي با گوش بشنوند.

دامنه:

   فاصله‌ي قله‌ي يك موج تا خط مركزي يك شكل موج دامنه گفته مي‌شود. كه رابطه‌ي مستقيم با ميزان بلندي صدايي دارد كه با گوش احساس مي‌كنيم. يا به عبارتي صداهاي بلند داراي دامنه‌ي زياد و صداهاي كم داراي دامنه‌ي كم هستند. فاصله‌ي خط مركزي موج سينوسي تا قله‌ي آن دامنه مي‌گويند كه با Peak مشخص مي‌شود. مقدار RMS، مقدار ميانگين مؤثر يك شكل موج است كه ما با گوش خود دريافت مي‌كنيم.

طول موج:

    هنگام انتشار يك موج صوتي در هوا، فاصله فيزي يك نقطه اوج (حداكثر فشردگي مولكول‌هاي هوا به هم) با نقطه‌ي اوج بعدي يك طول موج ناميده مي‌شود. صداهاي بم داراي طول موج بلند (چندين متر) و صداهاي زير داراي طول موج كوتاه (چند سانتي متر) هستند. 

باتشكر از اقاي حسين فراهاني