فزت و رب الکعبه

دیده بگشا ای به شهد مرگ نوشینت رضا

دیده بگشا بر عدم ای مستی هستی فضا

دیده بگشا ای پس از سوءالقضاء حسن القضاء

دیده بگشا از کرم رنجور دردستان...علی

بحر مروارید غم گنجور مردستان....علی

دیده بگشا رنج انسان بین و سیل اشک وآه

کبر پستان بین و جام جهل و فرجام گناه

تیر و ترکش...خون و آتش...خشم سرکش...بیم چاه

دیده بگشا بر ستم درین فریبستان...علی

شمع شبهای دوژم...ماه غریبستان ...علی

دیده بگشا...نقش انسان ماند با جامی تهی

سوخت لعل و مرد لیلی خشک شد سرو سهی

ز آگهیمان جهل ماند و جهل ماند از آگهی

دیده بگشا ای صنم ای ساقی مستان...علی

تیره شد از بیش و کم آیینه هستان...علی