لجبازی از چه سنی آغاز می شود؟
لجبازی از چه سنی آغاز می شود؟
لجبازی کودکان از سن "یک و نیم " سالگی شروع میشه و بتدریج شدت می گیره ودر"سه"سالگی به اوج خود می رسه !!!
وقتی کودکان درخواستی دارند و یا معمولاً والدین آن ها را مجبور به اعمالی بر خلاف میل آ نها می کنند دست به رفتارهای ناسازگار می زنند و گاهی توجه زیاد از حد والدین باعث میشه که رفتارهای نادرست آنها تقویت بشه و کودک رفتارهایی چون نق زدن،دعواکردن و درخواست های مکرر از خود نشان دهد . البته باید خاطر نشان شد که به کودکان زیر 7سال(بخصوص 3یا4 سال) نباید گفت که کاری را انجام بده که من می گویم بلکه باید به آن راه حل نشان داد مثلا" یک ساعت قبل از مهمونی لباسش را بیاوریم که خودش بپوشد حتی اگر غلط پوشید چون کودک دوست دارد کارش را خودش انجام دهد می خواهد ثابت کند که من خودم هستم ! این طبیعی است حتی اگر مهارت نداشته باشد می خواهد خودش بند کفشش را ببندد یا خودش غذایش را بخورد و... یک علت بسیار مهم لجبازی کودکان خود خانواده ها هستند چون والدین رفتار ثابتی در برابر کودکانشان ندارند و رفتار خود را مدام تغییر می دهند. مثلاً اگر به کودکشان میگن اینکار رو نکن اما اگه بچه ها خیلی اصرار کنن نظرشون عوض میشه و خیلی زود تسلیم میشن!!! پس خانواده ها نباید در هر سنی به فرزندانشون بکن و نکن بگویند ولی اگر در جایی به آنها «نه» گفتند باید روی حرفشون بایستند. پس اگر با کودکان رفتار ثابتی داشته باشیم کمتر لجبازی می کنند. از اونجا که لجبازی کودکان جز اختلالات رشدی است پس باید رفتار لجوجانه و ناسازگار کودکان را حذف و رفتارهای مناسب را تقویت کنیم. 
چه طوری؟؟؟!
چند راه حل برای پیشگیری رفتارهای لجوجانه کودکان:
* به کودکان توجه کامل داشته باشیم اگر میخواهیم به حرفهای ما گوش دهند اول باید خودمان به حرفهای آنها گوش دهیم. 
* از کلمات خوب ومثبت استفاده کنیم چون اثر بخشی خوبی در درمان آنها دارد.
* اجازه دهیم که آنها خودشان کارشان را انجام دهند اگر در کاری ناتوان هستند باید به آنها «آموزش و فرصت» دهیم نه اینکه فقط انتظار داشته باشیم. برای مثال کودکی که طرز دست گرفتن قاشق و چنگال را هنوز یاد نگرفته چطور از آن انتظار داریم که آداب غذا خوردن را رعایت کنند.
* هیچ وقت بخاطر لجبازی کودکان با آنها لجبازی نکنیم و هرگز رفتارای تحقیر آمیز با آنها نداشته باشیم.
* هیچ وقت از روشهای منفی مانند داد زدن، دروغ گفتن و تهدید کردن برای مقابله با رفتارهای لجوجانه آنها استفاده نکنیم.
* از دخالت های بی مورد بپرهیزیم و بگذاریم خودشان تصمیم بگیرند.
* اجازه ندهیم برای رسیدن به هدف لجبازانه خود به خودشان صدمه و آسیب بزنند.
* دلایل منطقی بیاوریم و اگر کودک طبق زمان داده شده کارش را انجام نداد از دلایل مناسب با موقعیت استفاده کنیم در صورتی که باز کودک آن کار مورد نظر را انجام نداد در همان موقع فعالیتی که کودک مشغول انجام آن است را قطع کنیم برای مثال «تلویزیون را قطع کنیم یا اسباب بازی را برداریم » و به کودک دلیل کارمان را توضیح دهیم برای مثال «کاری که ازت خواستم انجام ندادی به همین دلیل تلویزیون تا ده دقیقه دیگر خاموش است » البته برای محروم کردن کودک از یک فعالیت چون ندیدن تلویزیون یا بازی نکردن پنج یا ده دقیقه کافی است، و از بحث اضافه باکودک پرهیز کنیم
* کودک را به فعالیت قبلی باز گردانیم اگر زمان مورد نظر برای اصلاح رفتار کودک تمام شد اجازه فعالیت دوباره را به آن می دهیم ولی اگر لجبازی او ادامه داشت دوباره دلایل منطقی خود را تکرار میکنیم و به او فرصت بیشتری می دهیم و در صورت لزوم او را در زمان بیشتر محروم می کنیم
* کارهایی که از کودکمان انتظار داریم واضح وروشن بیان کنیم، برای مثال « زهرا موقع خوابت است، بیا بریم مسواك كنیم ».
قبل از هر چیز از والدین محترم می خواهیم که به راحتی به فرزندان خود برچسب لجبازی نزنن بلکه اول رفتارهای کودکانشان را برای خودشون معنی کنن که چرا کودک چنین رفتاری می کنه و علت آن چیست؟
