خدایا
قــــــرار نیست که هـــمه ی دنیــــا شاعــــر بشوند یا نویســنده!!!!!
ولـــی برای هـــر انســـانی
گاهـــی لازم اســـت
بایســـــتد یک گوشــــه ای
به آســـمان خیـــــره شود
و خیـــــلی خیـــــلی آرام
بی هیـــــــچ واســـــطه ای!
به او بگویــــــد که:
دوســـــــتش دارد...
دوستت دارم رویای آسمانی ام
جایی برای رفتن داشتن یعنی
خــــانـــــه
کسی را برای عاشقی داشتن یعنی
خــــانواده
داشتن هر دو یعنی
نـــعمت ...............♥
زنــدگــي هـيـچ گـاه بـه بـن بـسـتــــ نـمـيـرسـد
کــافـيـسـت چـشـم بـاز کـنـيـم
و راهـهـاي گـشـوده ي بـيـشـمـاري را فـرا روي خـود بـبـيـنـيـم .
خـدا کـه بـاشـد ،
هـرمـعـجـزه اي مـمـکـن مـيـگـردد .
بغض هایم را نگه میدارم. بعضی وقت ها سبک نشوم سنگین ترم…
دریافتم، زندگی معجزه حیات است.
زندگی با کلمههای من ساخته میشود
و هر کلمهای رد پای معجزه است.
پس میتوانم زیبایی را با کلماتم
بیافرینم.
هرگاه کسی خشم داشت بدانم
به نوازش و کلام مهرآمیزی نیازمند
است.
هرگاه کسی نومید بود به کلماتی که
سپاس او را ابراز کنند محتاج است.
هرگاه کسی حسد میورزید نیاز دارد
دیده شود.
اگر کسی شاکی و گله مند بود نیاز دارد
شنیده شود.اگر کسی تلخ بود نیاز دارد
مهربانی دریافت کند.
و اگر کسی ستم میکند نیاز داشته
دوست داشته شود.
اگر کسی بخل ورزد باید که بخشیده
شود.
و همهی این سایهها در روح و روان
ما نیاز دارند که عشق بر آنها چون
باران ببارد، ببارد و ببارد.
با کلمات میتوان معجره کرد
با کلمات وجابجایی انها میتوان شعر
نو، پیام نو، راهکار نو را به وجود اورد
با کلمات ،میتوان تلنگر ایجاد کرد
با کلمات ،میتوان امید به زندگی
رابه همه افراد بشر هدیه کرد
با کلمات، میتوان آرامش را برای
زندگی هابه ارمغان آورد.
با کلمات، میتوان روابط مطلوب با
دیگران ایجاد کرد .
بزرگترین معجزه قرن ما قرآن است
که از کلمات وحروف وجملات و
اعراب ساخته
شده است چیدمان کلمات راباید
طوری طراحی کرد که خود ودیگران
را متحول کنیم حتی با کلمات و طرز بیان،
می توان دل سنگ را آب کرد.و
در این روزگار من اموخته ام که
سکوت یک دوست میتواند معجزه میکند
وهمیشه بودن در فریاد نیست
آموخته ام که هیچگاه گلی را پرپر نکنم
آموخته ام هیچگاه کودکی رارنجور نکنم
آموخته ام که هیچ گاه شکوه از
تنهایی روزگار نکنم
آموخته ام که هرشب گلهای
بالشم را با اشکهایم آبیاری دهم
ولی اشک کودکی را در گونه اش جاری
نکنم
آموخته ام صبوری را ، شکوری را ،
انتظار را ودوست داشتن همه خوبان را
زندگی شعله شمعی است در بزم وجود، که به نسیم مژه بر هم زدنی خاموش است
------------------------------------------------
من به شکل ساده ای من هستم ،
اگر این جا نیستم ،
گم نشده ام ؛
به سادگی فراموش شده ام،
همین !
من یک دخترم ...
نه جنس دوم...
نه یک موجود تابع...
نه یک ضعیفه ...
نه یک تابلوی نقاشی شده،
......نه یک عروسک متحرک برای چشم چرانی،
نه یک کارگر بی مزد تمام وقت،
نه یک دستگاه جوجه کشی.
من سعی می کنم آنگونه که می اندیشم باشم ،
بی آنکه دیگری را بیازارم...
فرای تمام تصورات کور،
هنجارهای ناهنجار، تقدسات نامقدس!
باور داشته باش من هم اگر بخواهم می توانم خیانت کنم،
بی تفاوت و بی احساس باشم،
بی ادب و شنیع باشم،
بی مبالات و کثیف باشم.
اگر نبوده ام و نیستم ،
نخواسته ام و نمی خواهم
-----------------------------------------
خدایا بفهمانم که بی تو چه میشوم اما نشانم نده ...
هم بفهمانم هم نشانم بده من با تو چه خواهم شد .
================
دنیای عجیبی شده است . . .
برای دروغ هایمان ،
خدا را قسم میخوریم ،
و به حرف راست که میرسیم ؛
می شود جان ِ تــو…
=================
با تمام وجود گناه کردیم،
نه نعمت هایش را از ما گرفت
نه گناهان مان را فاش کرد
اگر بندگی اش را می کردیم ،
چه می کرد؟
=============
خدایا...دستم به آسمانت نمی رسد...اما توکه دستت به زمین میرسد بلندم کن...
این روزهـــا عجیب احساس دلتنگی میکنم
نمیدانم از دوستانم جدا مانده ام یا از خــــــدا . . .
===========
گفتم خدایا از همه دلگیرم.
گفت:حتی من؟!
گفتم خدایا چقدر دوری؟!
گفت:تو یا من؟
گفتم خدایا تنهاترینم!
گفت:پس من؟!
گفتم خدایا کمک خواستم!
گفت:از غیر من؟!
گفتم خدایا دوستت دارم!
گفت:بیش از من؟!
خدایا
بارها دقیقا همان جایی دستم را گرفتی که میتوانستی مچم را بگیری
(..')/♥ ♥('..)
.\♥/. = .\█/.
_| |_ ♥ _| |_
❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤
[ چهارشنبه 22 بهمن 1393 ] [ 4:14 PM ] خانم حسن رضایی
