عباس جان
این آب ها که ریخت فدای سرت که ریخت!
اصلن فدای ام بنین مادرت که ریخت
گفتست خدا 2بال برایت بیاورند
در آسمان القمه بال و پرت که ریخت!
اثبات شد به من که تو سقای عالمی
بر خاک قطره قطزه چشم ترت که ریخت
گفتم خدا بخیر کند قامت تو را 
این قوم غضب کرده به روی سرت که ریخت
وقت نزول این بدن نا مرتبت 
مانند آب ریخت دلم پیکرت که ریخت
اما هنوز دست تو را بوسه میزنم
این آب ها که ریخت فدای سرت که ریخت