نکته ای بسیار ناب از سیدالشهداء علیه السلام

آیت الله محی الدین حائری شیرازی :

حضرت حسین (علیه السلام) در شب عاشورا یک جور سخن گفت و در روز عاشورا یک جور دیگر :

شب عاشورا ، سخن از ( نمیخواهم ، احتیاج ندارم ، بروید ، بیعتم را برداشتم ) بود ،

روز عاشورا میگوید : بیائید به من کمک کنید ، آیا یاور و مددکاری هست ؟ هل من ناصر ینصرنی ؟

شب صحبت میکند تا مبادا خبیثی در بین طیب ها باشد ،

و روز سخن میگوید تا مبادا طیبی در بین خبیث ها مانده باشد ،

شب غربال میکند تا فقط صالحان بمانند و روز غربال میکند تا فقط اشقیاء در مقابل او ایستاده باشند ،

آنکه در عرفه آنچنان میگرید ، میتواند در عاشورا جهانی را اینچنین بگریاند...:(