هر کس را خواندم ، مرا از یاد برد

 

هر کس را جستم ، مرا گم کرد

 

و هر کس را بخشیدم ، مرا شکست

 

زندگی همین است، آمدن برای رفتن

 

زیستن برای زنده بودن، گشتن برای نیافتن

خواستن برای نرسیدن

من ، اما آمده ام که بمانم ، زندگی کنم ، شاد باشم

و برسم به سپیده دم خوشبختی

آن جا که پنجره ی امید حنجره ی سازم را نوازش می کند

 

و یاد خدا نگین قلبم می شود!