دکتر میرزاخانی که به واسطه تحقیقات برجسته اش در حوزه هندسه و نظریه ارگودیک کاملا شناخته شده است به همراه پیتر شولز، دیگر ریاضیدان برجسته در حوزه ریاضیات هندسه جبری موفق به دریافت جایزه 2014 موسسه Clay شد.

این استاد دانشگاه که در سال 2005 از سوی نشریه آمریکایی «پاپیولار ساینس» به عنوان یکی از 10 «ذهن جوان» برگزیده سال در آمریکای شمالی معرفی شده، جوایز علمی متعددی از جمله جایزه ستر انجمن ریاضی آمریکا در سال ۲۰۱۳ را در کارنامه علمی خود دارد.

وی در سال های ۱۳۷۳ و ۱۳۷۴ در زمان تحصیل در دبیرستان با کسب مدال طلای المپیاد ریاضی کشوری به المپیاد جهانی ریاضیات در هنگ کنگ و کانادا اعزام شد که در المپیاد ۱۹۹۵ کانادا علاوه بر کسب مدال طلا حائز بالاترین امتیاز در بین دانش آموزان جهان شد.

این استاد دانشگاه استنفورد پس از اتمام تحصیلات متوسطه در دبیرستان فرزانگان تهران، تحصیلات کارشناسی خود را در رشته ریاضی در دانشگاه صنعتی شریف به پایان برد.

میرزاخانی پس از پایان دوره کارشناسی برای ادامه تحصیل به دانشگاه هاروارد آمریکا رفت.

وی در سال ۱۹۹۹ میلادی زمانی که در دانشگاه پرینستون به تحقیق و تدریس اشتغال داشت موفق شد راه حلی برای یک مشکل ریاضی پیدا کند. ریاضیدانان مدت های طولانی است که به دنبال یافتن راه عملی برای محاسبه حجم رمزهای جایگزین فرم های هندسی هذلولی بوده اند و در این میان مریم میرزاخانی جوان در دانشگاه پرینستون نشان داد که با استفاده از ریاضیات شاید بتوان بهترین راه را به سوی دست یافتن به راه حلی روشن در اختیار داشت: محاسبه عمق حلقه های ترسیم شده بر روی سطوح هذلولی.

میرزاخانی تلاش دارد تا معمای ابعاد گوناگون فرم های غیر طبیعی هندسی را حل کند. در صورتی که جهان از قاعده هندسه هذلولی تبعیت کند، ابتکار وی به تعریف شکل و حجم دقیق جهان کمک خواهد کرد. در واقع مشکل این است که برخی از این اشکال هذلولی هم چون «doughnuts» و یا «amoebas» دارای ظاهری بسیار نافرم هستند که محاسبه حجم آنها را به معمایی جدی برای ریاضیدانان مبدل کرده است اما میرزاخانی با یافتن راهی جدید در واقع دست به یک ابتکار عمل بزرگ زد و با ترسیم یک سری ازحلقه ها بر روی سطح این گونه اشکال پیچیده به محاسبه حجم آنها پرداخت.

میرزاخانی در سال 2005 زمانی که با کمتر از 30 سال سن در دانشگاه پرینستون آمریکا تدریس می کرد از سوی نشریه علمی «Popular Science» به عنوان یکی از 10 مغز برتر امریکای شمالی معرفی شد.

به نوشته «یو.اس .ای تودی» این فهرست ۱۰ نفره شامل محققان و نخبگان جوانی است که در حوزه های ابتکاری مشغول به فعالیت هستند و با این حال معمولا از چشم عموم پنهان مانده اند.

دلیل انتخاب مریم میرزاخانی، فعالیت های وی در زمینه محاسبه حجم های فضایی منحنی هندسی بود.

این نخبه جوان ریاضی از بازماندگان سانحه غمبار سقوط اتوبوس حامل نخبگان ریاضی دانشگاه صنعتی شریف به دره در اسفندماه 76 است. در این حادثه اتوبوس حامل دانشجویان ریاضی شرکت کننده در بیست و دومین دوره مسابقات ریاضی دانشجویی که از اهواز راهی تهران بود (مسابقات ریاضی دانشجویی) به دره سقوط کرد و طی آن شش تن از دانشجوی نخبه ریاضی دانشگاه صنعتی شریف شامل آرمان بهرامیان، رضا صادقی - برنده دو مدال طلای المپیادجهانی - علیرضا سایه بان و علی حیدری، فرید کابلی، دکتر مجتبی مهرآبادی و مرتضی رضایی دانشجوی دانشگاه تهران که اغلب از برگزیدگان المپیادهای ملی و بین المللی ریاضی بودند در اوج بالندگی و شکوفایی علمی ناباورانه، جان باختند.(ایسنا)

منطق گلوله، آنگاه که آلوده به تعصبات کور می شود، مجالی برای دیدن واقعیت، ورای شعارهای گوشخراش جنگ طلبان به دست نمی دهد و وجدان انسانی را در خوابی هراس آفرین گرفتار می کند تا به این ترتیب به جای گفت وگو و اندیشه انسانی، گلوله و سلاح های مرگبار ابزار ارتباط میان انسان ها شود!

جنگ غزه، یکی از بارزترین مصادیق غلبه منطق گلوله و تعصبات نژادپرستانه بر خوی انسانی است که تحت تاثیر نعل وارونه رسانه ای، معانی پدیده های پیرامون را تغییر می دهد.

در این جنگ صهیونیست هایی که تاکنون حدود 2000 فلسطینی را به خاک و خون کشیده اند، جای مظلوم می نشینند و اسلحه به دست، کودکان به خون غلتیده را مقصر نشان می دهند. منطقی که بعید است در تاریخ هزاران ساله بشری، گزاره ای شبیه به این، چنین رسوا، خرد انسانی را زیرپا نهاده باشد.

در این منطق گلوله و قتل و خشونت، قریب به دو میلیون فلسطینی به جرم فلسطینی بودن و تعلق داشتن به آب و خاکی که تاریخ نصیبشان ساخته، به حصری تحمیلی می روند، در بزرگ ترین زندان جهان محروم از ارتباط با دنیای خارج می شوند، از دستیابی به دارو، غذا و امکانات اولیه زندگی محروم می مانند و آنگاه زندانبانان صهیونیست درست به سان جلادان قرون وسطی، خود را بر سبیل حق پنداشته، هرگونه تلاش برای آزادی را مصداق تروریسم معرفی می کنند و چه طنز تلخی است جابه جا کردن مفهوم آزادی واهی و آدمکشی آنگاه که رسانه های وابسته به جریان نژادپرست صهیون گرا حکم به تروریست بودن رزمندگانی می دهند که تنها می خواهند در قرن بیست ویکم، از حق تعیین سرنوشت خود بهره مند باشند و در برابر مدعیان دموکراسی که این حق را دریغ می کنند، سر تسلیم فرود نیاورند.

منطق گلوله مدعیان مالکیت اورشلیم تونل های فلسطینی را جولانگاه تبادل سلاح نشان می دهد و در هیاهوی رسانه ای خودساخته، این تونل ها را عامل وحشت و ترور معرفی می کند و هدف از تجاوز شرم آور به غزه را ویرانی این تونل ها می خواند و حال آن​که این تونل ها، راه هایی انسانی برای برقراری ارتباط دو میلیون مسلمان زندانی در غزه با جهان خارج است.

راهی برای عبور مسالمت آمیز از سیم های خاردار تحقیرآمیز صهیونیست ها و تن ندادن به خفت اسارت در سرزمین مادری.

این تونل ها شاهدان انسانی ترین نوع ارتباطات بوده اند. شاهدان عشق انسان ها، برگزاری جشن های عروسی، دیدار مادر و فرزندانی گرفتار در این سو و آنسوی مرزها، ابزاری برای نجات جان انسان های بیمار و فاقد امکانات درمانی و روزنه ای به سوی جهانی بیرون از غزه که گویی نمی خواهد بفهمد در بزرگ ترین زندان این جهان به ظاهر مدرن، چه ها می گذرد.

این عکس، تنها یکی از تصاویری است که معنای واقعی تونل های غزه را نشان می دهد؛ همان تونل هایی که امپراتوری رسانه ای صهیونیست ها می خواهد از آنها، ابزاری شیطانی در ذهن ها بسازد و حال آن که شیطان، همان ارتش مسلحی است که می خواهد تنها روزنه باقیمانده برای غزه را نیز ببندد تا جهان نداند دژخیمان مدعی میراث بنی اسرائیل، چگونه فلسطینیان را زنده زنده سوزانده و آنها را در خون خویش می غلتانند تا به هدف شوم خود برای سلطه بر «نیل تا فرات» دست یابند.

تونل های فلسطینی امروز برای ما که بیرون از غزه نفس می کشیم، یک نماد است. نماد انسانیت، نماد امید.

روشنایی ناچیزی در دل تاریکی و سندی برای آن که نسل های آینده ببینند چگونه جهانی سکوت کرد تا ارتشی بی رحم، یک به یک، تنفس گاه های غزه را بروی زندانیانی بیگناه ببندد و مانع از رسیدن انسان هایی عاشق به یکدیگر شود.

این عکس اگرچه مربوط به یک سال پیش است اما یادآوری آن در این روزها که تونل های غزه، بهانه ای برای حمله اسرائیل به غزه شده تامل برانگیز است.

عروس مصری که در این عکس دست جوانی اهل غزه را گرفته است، به خاطر رسیدن به عشق خود، مجبور شده محاصره غزه را با استفاده از تونل های فلسطینی بشکند و حالا صهیونیست ها می خواهند همین راه های اندک باقیمانده را هم ویران کنند تا امید در دل فلسطین بخشکد.

غافل از آن​که خون هزاران فلسطینی، بی تردید امید صهیون گرایان را به یأس تبدیل ساخته و خواب آن​ها را آشفته تر خواهد کرد و هر وصلت عشاق فلسطینی خاری خواهد شد در چشمان آنانی که آزادی فلسطین را مرگ خود معنا می کنند.

مصطفی انتظاری هروی - گروه سیاسی

با گذشت 27 روز از تجاوز ارتش رژیم صهیونیستی به غزه و با افزایش شمار شهدای فلسطینیان در این جنگ نابرابر و همچنین علیرغم حمایت بسیاری از کشورهای مرتجع عرب و غربی ها از اقدامات جنایت بار صهیونیست ها، هیچگونه خللی در مقاومت مردم فلسطین ایجاد نشده است، اما این اقدام تجاوزکارانه موجب اختلاف میان مقامات صهیونیست شده است.

ˈدانی دانونˈ عضو کنیست رژیم صهیونیستی، اذعان کرده که این رژیم پس از گذشت بیش از 27 روز از جنگ ضد غزه، هیچ دستاورد قابل ذکری نداشته و در این جنگ متحمل شکست شده است.

دانون گفت: ما در مقابله با حماس پیروز نشده و در این جنگ به هیچ یک از اهداف اصلی مان (منهدم کردن موشک ها، شناسایی تونل ها و ویران کردن آن و همچنین ترور رهبران حماس) نرسیده ایم.

از سوی دیگر ˈعوزی لاندوˈ وزیر گردشگری رژیم صهیونیستی نیز تاکید کرده که این رژیم در جنگ علیه غزه، شکست خورده است.

وی افزود: قدرت بازدارندگی اسراییل دچار فروپاشی شده و به پایان رسیده و در این جنگ به هیچ یک از اهداف خود نرسیده است.

ˈاوری ارائیلˈ وزیر مسکن رژیم صهیونیستی نیز گفت: دولت اسراییل در حفاظت از مردم شکست خورده و از جنگ های گذشته عبرت نگرفته است.(ایرنا)