توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:58 AM
اطلاعات وبلاگ
کل بازدید : 262703
تعداد کل پست ها : 3601
تعداد کل نظرات : 0
تاریخ آخرین بروز رسانی : جمعه 3 آذر 1396
تاریخ ایجاد بلاگ : پنج شنبه 11 خرداد 1396
نویسنده وبلاگ : مهدی گلشنی
پیوندهای مفید
قرآن آنلاین
- تفسیر آیات33-34 سوره آل عمران
- شرح و تفسير حکمت 214 نهج البلاغه
- تفسیر آیات 10-18 سوره آل عمران
- شرح و تفسير حکمت 212 نهج البلاغه
- تفسیر آیات 19-25 سوره آل عمران
- شرح و تفسير حکمت 213 نهج البلاغه
- شرح و تفسير حکمت 209 نهج البلاغه
- تفسیرآیات285-286 سوره بقره
- شرح و تفسير حکمت 208 نهج البلاغه
- تفسیر آیات 1-6 سوره آل عمران
جدید ترین مطالب
مترجم وبلاگ
ساعت
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:57 AM
پرسش :
چه كنيم تا با قرآن انس بگيريم؟
پاسخ :
بزرگان فرموده اند راه انس با چيزي، ارتباط زياد داشتن با آن است و اين مطلب از نقطه نظر روانشناختي امري مسلم و غير قابل انكار است. اگر غذايي در كام انسان ناخوشايند باشد، با چند بار خوردن، با ذائقه او هماهنگ مي شود و عادت به شنيدن صدايي ناهنجار، از شدت آزار آن مي كاهد به گونه كه گاهي اوقات انسان متوجه آن نمي شود.
اگر انسان قرآن كريم را بشناسد و آن را سخن خداوند بداند كه در هر لحظه و ساعت با او به گفتگو مي نشيند و بدون واسطه، با او سخن مي گويد. اگر خداوند را به بزرگي و عطمت و لطف و رحمت و حكمت شناخته باشد و بداند كه خداوند بزرگ با آن صفات جلال و جمالش در قرآن و كلامش تجلي و ظهور يافته است («فتجلي لهم في كتابه» نهج البلاغه، ترجمه مرحوم محمد دشتي، خطبه 147/2).
آن گاه كلمه كلمه قرآن را نور و پاكي و حكمت و پند و هدايت مي داند و هيچ لذتي در علام در نزد او بالاتر از انس با قرآن كه كلام محبوب و سخن خالق همه زيبايي ها و كمالات و خوبي ها و خيرات است نمي باشد. البته براي انس با قرآن بايد داراي برنامه منظم بود و به چندين امر توجه كامل داشت:
1- حداقل روزي ده آيه از قرآن كريم و يا يك صفحه از آن تلاوت گردد، بدين معنا كه تلاوت قرآن در هيچ روزي ترك نشود.
2- تدبر در قرآن و آيات نوراني اش فراموش نگردد.
3- آداب ظاهري قرآن مثل: با وضو بودن و رو به قبله بودن و حضور قلب داشتن در وقت تلاوت آن و ساير آداب رعايت گردد.
4- مواظب گناهان بودن و تصميم بر ترك آنها و دوري از آنها چون قرآن كريم در سوره مباركه واقعه در مورد اوصاف خود مي فرمايد: «انه لقرآن كريم في كتاب مكنون لا يمسه الا المطهرون» براي استفاده از قرآن بايد از نظر اعتقادات و نيت و اعمال پاك و پاكيزه بود وگرنه بهره اي از قرآن كه خود پاك است و كتاب پاكان است نخواهيم داشت.
5- در بين گناهان بايد بيشتر متوجه گناهان زبان بود، چون قرآن از طريق زبان و دهان خوانده و تلاوت مي باشد پس بايد به شدت از دروغ و غيبت و تهمت و آزار با زبان و ساير گناهان زبان اجتناب كرد. در حديث آمده است «دهان هاي خود را كه راه هاي قرآن است پاكيزه نماييد».
6- آشنايي با ادبيات عرب و صرف و نحو و به ويژه معاني لغت قرآن و ترجمه آن در انس با قرآن و استفاده بهتر از آن نقش به سزايي دارد.
eporsesh.com
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:57 AM
پرسش :
اگر قرآن كتاب درسي را زير كتابهاي ديگر قرار دهيم، آيا گناه دارد؟
پاسخ :
گناه ندارد؛ اما ممكن است بياحترامي باشد. شناخت عظمت و شرافت قرآن، سبب ميشود كه احترام ويژهاي به آن بگذاريم، حتي اگر آيات قرآن در كتاب درسي باشد. بالا قرار دادن قرآن از كتابهاي ديگر، نوعي احترام به آن است. در ميان تمام گروهها رسم اين است كه هر فرد يا هر چيزي كه داراي عظمت و بزرگي خاصي باشد، از قداست ويژهاي برخوردار ميباشد، و هميشه مورد احترام است، به اين خاطر قرآن كريم كه در مقدس بودن آن شكي نيست، بايد از احترام خاصي برخوردار باشد.
eporsesh.com
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:57 AM
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:57 AM
پرسش :
آيا قرآن مندرجات تورات و انجيل را تصديق مى كند ؟
پاسخ :
در آيات متعددى از قرآن مجيد اين تعبير به چشم مى خورد كه : قرآن مفاد كتب پيشين را تصديق مـى كند؛ اما معنى تصديق قرآن نسبت به تورات و انجيل اين است كه صفات وويژگيهاى پيامبراکرم (صلى اللّه عليه و آله) و قرآن با نشانه هايى كه در تورات و انجيل آمده مطابقت كامل دارد . بعلاوه آيات متعددى از قرآن حكايت از اين مى كند كه آنهاآيات تورات و انجيل را تحريف نمودند .
eporsesh.com
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:56 AM
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:56 AM
پرسش :
نظر حضرت آيت الله خويي(ره) را درباره تعداد آيات ناسخ و منسوخ مرقوم فرماييد.
پاسخ :
حضرت آيت الله خويي(ره) قايل به نسخ بيش از يك آيه (آيه نجوي) نيست و آن به جهت ناظر بودن آيه ناسخ به آيه منسوخ است.(1)
آيه دوازدهم سوره مجادله به وسيله آيه سيزدهم اين سوره نسخ شده است، البته بنابر نظر آيت الله خويي (ره) آيه 12 منسوخ مجادله: "يا ايها الذين آمنوا اذا ناجيتم الرسول فقدموا بين يدي نجولكم صدقة ذلك خيرلكم و اطهر فان لم تجدوا فان تجدوا فان الله غفور رحيم؛ آيه 13 ناسخ مجادله: "ااشفقتم أن تقدموا بين يدي نجوئكم صدقات فاذا لم تفعلوا و تاب الله عليكم فاقيموا الصلوة و آتوا الزكوة و اطيعو الله و رسوله والله خبير بما تعملون".
برخي از انديشمندان علوم قرآني معتقدند تعداد آيات منسوخه حدود بيست آيه است.(2)
پي نوشتها:
1 - آيت الله خويي معرفت، علوم قرآني، ص 267.
2 - همان.
eporsesh.com
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:56 AM
پرسش :
در آيـه شـريـفـه 7 از سـوره آل عمران تصريح شده است كه برخى از آيات قرآن محكم اند وبرخى متشابه , اما در آيه 2 از سوره هود آمده است كه كتاب احكمت آياته ثم فصلت من لدن حكيم خبير و نـيـز در آيـه 23 از سوره زمر آمده است كتابا متشابهامثانى يعنى سه گفتار متفاوت درباره قرآن , در قرآن بيان شده است . در سـوره آل عـمـران گـفـتـه شـده برخى آيات محكم و برخى متشابه اند , در سوره هود گفته شده است همه كتاب ( قرآن ) محكم است و در سوره زمر گفته شده همه آيات متشابه اند .
پاسخ :
معناى محكم در سوره آل عمران با معناى محكم در سوره هود متفاوت است . مـعـنـاى مـحـكـم در سـوره هود اين است كه قرآن پيش از نزول داراى اجزا و بخش هاى مختلف نبوده است بلكه همه قرآن واحد و داراى اتقان بوده است . اما معناى محكم در آيه آل عمران اين است كه برخى از آيات نسبت به برخى ديگر اصل و مبداءاند و آيات ديگر به آنها برمى گردند چنانكه فرمود هن ام الكتاب . هـمـچنين معناى تشابه و متشابه در سوره آل عمران با معناى متشابه در سوره زمر متفاوت است . معناى متشابه در سوره زمر اين است كه آيات قرآن در نظم و نسخ و حكم و زيبايى شبيه يكديگرند و همه آيات قرآنى اين گونه اند . امـا معناى متشابه در سوره آل عمران اين است كه معناى آيه به مجرد شنيدن يا خواندن آن معلوم نمى شود بلكه بايدبا توجه و رجوع به آيات محكم , آنها را معنا نمود .
eporsesh.com
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:55 AM
پرسش :
با توجه به اين كه با ارجاع متشابهات به محكمات معناي متشابه روشن مي شود، آيا هر آيه اي سر راست بر معنا دلالت نمي كند؟
پاسخ :
متشابه از ماده شبه به معناي همانندي است. از اين واژه، گاه لازم معناي اصلي يعني مشتبه شدن نيز منظور است، چنان كه آيات متشابه در برابر آيات محكم به آياتي گفته مي شود كه براي هر يك از آن ها معاني متعددي تصور مي شود كه با يكديگر مشتبه مي گردند.(1) آيات متشابه كه معنا و مدلول واقعيش در ابتداي امر روشن نيست و با معاني ديگر مشتبه مي شود، با ارجاع آن ها به آيات محكم قرآن معناي واقعي آن ها روشن مي گردد و متشابه، محكم مي شود.(2)
بنابراين آيات محكم معنايش در رجوع اوّلي روشن مي شود، ولي آيه متشابه پس از ارجاع آن به آيات محكم مدلولش آشكار مي گردد، مثلاًٍ در آية "الرحمن علي العرش استوي"،(3) تصريح شده كه خداوند بر كرسي قرار گرفته است. در نظر ابتدايي براي شنونده ترديد حاصل مي شود و برايش معناي حقيقي آن روشن نيست، ليكن وقتي به مانند آيه "ليس كمثله شيء؛ خداوند شبيه چيزي نيست"،(4) رجوع شود، معلوم مي شود كه استقرار خداوند بر عرش، به نحوة استقرار جسماني كه اعتقاد و تكيه بر مكان باشد نبوده، بلكه منظور تسلط و احاطه بر مُلك است. هم چنين هنگامي كه آيه "الي ربّها ناظرة؛ به پروردگارش نظر مي كند".(5) به گوش مخاطب مي خورد، منظور واقعي آيه را نمي فهمد، ولي پس از رجوع به امثال آيه "لا تدركه الأبصار و هو يدرك الابصار" معلوم مي شود كه مقصود از آن نگاه كردن جسماني نيست. بنابراين آيات متشابه سر راست بر معاني خود دلالت نمي كنند، بلكه پس از ارجاع آن ها به آيات محكم، معاني واقعي آن ها روشن مي شود.
پي نوشت ها:
1. محمد تقي مصباح يزدي، قرآن شناسي، ص 60.
2. تفسير الميزان، ج 3 (ترجمه) ص 35.
3. طه (20) آية 5.
4. شوري (42) آية 11.
5. قيامت (75) آية 23.
eporsesh.com
توسط : مهدی گلشنی در تاریخ : یک شنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 10:55 AM
پرسش :
ملاك تشخيص آيات محكمات از متشابهات چيست؟ معناي آيه ميزان است يا درك آدمي از مفهوم آيه؟
پاسخ :
خداوند متعال ميفرمايد: "او كسي است كه اين كتاب ]آسماني[ را بر تو نازل كرد كه قسمتي از آن، آيات "محكم" ]صريح و روشن[ است كه اساس اين كتاب ميباشد; و قسمتي از آن، "متشابه" است; امّا آنها كه در قلوبشان انحراف است، به دنبال متشابهاتند تا فتنهانگيزي كنند; و تفسير]نادرستي[ براي آن ميطلبند; درحاليكه تفسير آنها را ]كسي[ جز خدا و راسخان در علم، نميداند... .( آلعمران، 7. )
از اين آيه، استفاده ميشود كه آيات قرآنكريم دو دستهاند: الف) محكمات; ب) متشابهات. "محكمات"; آيات روشني هستند كه جاي هيچگونه انكار و توجيه و سوء استفاده در آن نيست; امّا "متشابهات" به دليل بالا بودن سطح مطلب يا گفتگو درباره عوالمي كه از دسترس ما بيرون است; مانند علم غيب، جهان رستاخيز و صفات خداوند متعال و... چنان هستند كه فهم معناي نهايي و اسرار و پيبردن به كنه حقيقت آنها، به سرماية خاص علمي نياز دارد، و خداوند متعال ميفرمايد: فقط خداوند و راسخان در علم اسرار اين آيات را ميدانند و براي مردم تشريح ميكنند. راسخان در علم عبارتند از: پيامبر، امامان: كه از همه اسرار اين آيات آگاهند و علما و دانشمندان راستين ـ كه به موازين، احكام، عقايد شرعي و به روش تأويل متشابهات آشنايي كافي دارند ـ و هر يك، به اندازه دانش خود از اين آيات چيزي ميفهمند و براي مردم تشريح ميكنند و همين حقيقت است كه مردم را براي درك اسرار قرآن به دنبال معلمان الهي و علماي ديني ميكشاند; بنابراين، در برخورد با متشابهات، بايد به احاديث و تفاسير علماي راستين مراجعه كرد.( ر.ك: تفسير نمونه، آيتالله مكارم شيرازي و ديگران، ج 2، ص 442 و 443، انتشارات دارالكتب الاسلاميه ـ التمهيد، آيتالله محمدهادي معرفت، ج 3، انتشارات اسلامي وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميّه قم. )
درباره ملاك و تعيين متشابه از محكم نظريات گوناگوني ارايه شده است از جمله:
1. محكمات آياتي هستند كه دلايلي روشن و واضح دارند. امّا بازشناسي متشابهات نياز به تأمل و تدبر دارد;
2. محكم عبارت است از هر آيهاي كه آگاهي به آن ـ با برهان خفي يا جلي ـ ممكن باشد; به خلاف متشابه ; مثل علم به زمان قيامت;
3. آيات محكمات، تأويل واحدي دارند; در حالي كه آيات متشابه وجوه متعددي از تأويل در آنها محتمل است.( ر.ك: درسنامة علوم قرآني، حسين جوان آراسته، ص 297، دفتر تبليغات اسلامي. )
با توجه به تعريفي كه از محكمات و متشابهات ارايه شد ميتوان گفت: تشابه آيات ذاتي نيست ; يعني نميتوان دست روي يكي از آيات گذاشت و گفت اين آيه صددرصد براي همه متشابه است. متشابه و استحكام آيات امري شأني و نوعي است: به اين معنا كه برخي آيات به جهت محتواي بلند و كوتاهي لفظ و عبارت، زمينه تشابه در آنها فراهم است و نوع افراد، با برخورد به اين گونه موارد دچار ترديد ميگردند ولي برخي ديگر كه واقف به امور معاني و الفاظ هستند دچار اين تشابه نميگردند. چنانكه در پاسخ پرسشي از محكم و متشابه حضرت صادقميفرمايند: محكم چيزي ميباشد كه به آن عمل ميشود و متشابه آن است كه بر جاهلش مشتبه باشد."( بحارالانوار، علامه مجلسي;، ج 66، ص 93، مؤسسه الوفأ. ) جان كلام آن كه ملاك در تشخيص تشابه، ترديد نوع انسانها در برخورد با برخي از آيات است.( علوم قرآني، آيت الله معرفت، ص 276، مؤسسه التمهيد. )
eporsesh.com
پندهای امام علی (ع)
صفحات سایت
12345678910>
کپی رایت وب
تمام حقوق این وب اعم از مطالب و عکس و فیلم ها متعلق به این وب می باشد و کپی برداری از مطالب فقط با ذکر منبع بلامانع است .
همسایه های ما
چاپ محتویات صفحه
