1- عبدالله بن سنان گويد : از امام صادق عليه السلام شنديم كه مي فرمودند :
(قبر حسين بن علي عليهما السلام بيست ذراع در بيست ذراع مكسرا باغي از باغهاي بهشت و محل صعود ملائكه به آسمان است و هيچ يك ملك مقرب و نبي مرسلي نيست مگر آنكه از خداوند مي خواهد تا آن حضرت را زيارت كند پس گروهي از آنها (براي زيارت ) پايين مي آيند و فوجي بالا مي روند )(1)
2- فضل بن يحي از پدرش از امام صادق عليه السلام نقل مي كند كه حضرت فرمودند : زيارت كنيد كربلا را و آن را ترك نكنيد همانا زمين كربلا بهترين اولاد انبيا را در بر دارد گرفته است . آگاه باشيد كه ملائكه هزار سال قبل از اينكه جدم حسين عليه السلام در آنجا دفن شود كربلا را زيارت كردند پس بكوش اي يحيي كه جايت در آنجا خالي نماند (2)
3- امام صادق عليه السلام فرمودند : زمين كعبه ( به خود افتخار كرد و ) گفت : كيست مانند من ! در حالي كه خداوند خانه خويش را بر روي من بنا نمود و مردم از راههاي دور به جانب من مي آيند و من حرم خدا و محل امن او شده ام .
پس خداوند به او وحي نمود كه ساكت باش سوگند به عزت و جلالم كه فضيلت تو در مقايسه با آنچه به زمين كربلا عطا نموده ام نيست مگر به مقدار رطوبتي كه يك سوزن به هنگام فرو رفتن در دريا به خود مي گيرد و اگر خاك كربلا نبود تو را فضيلت نمي دادم و اگر نبود آن كسي كه سرزمين كربلا او را در بر گرفته ترا نمي آفريدم و آن « خانه » را كه به آن مي بالي نمي آفريدم .
پس آرام خاموش سر بزير متواضع خاضع و خاشع باش . هرگز به زمين كربلا فخر فروشي مكن و گر نه تو را در زمين فرو مي برم و در آتش جهنم سرنگونت مي نمايم (3)
علامه بحر العلوم در قصيده معروف خود به اين حديث اشاره كرده مي فرمايد :
از حديث (مفاخره ) كعبه و كربلا برتري رتبه و شان كربلا ظاهر شد (4) 4- امام محمد باقر عليه السلام فرمودند : خداوند متعال بيست و چهار هزار سال پيش از خلقت كعبه زمين كربلا را آفريد و آن را مقدس و مبارك قرار داد .
پيش از آنكه خداوند موجودات را خلق نمايد اين زمين پاك و پاكيزه و مبارك بود و هميشه اينطور خواهد ماند تا اينكه خداوند آن را بهترين زمين در بهشت و بهترين منزل و مسكني كه اوليايش را در بهشت در آن ساكن مي گرداند قرار دهد (5)
5- امام صادق عليه السلام فرمودند : حضرت امير المومنين عليه السلام از شهر خارج شده با عده اي سير مي كردند. يكي دو ميل به كربلا مانده آن جناب از رفقاي خود پيشي گرفت و خود را به قتلگاه شهدا رسانيد.
سپس فرمود: دويست پيامبر و دويست وصي پيامبر سبط در اينجا از دنيا رفته اند كه همگي بدست پيروانشان شهيد شده اند.
پس آن بزرگوار در حالي كه سوار بر قاطر خود بودند پا از ركاب خارج كرده در آنجا طواف مي كردند و مي خواندند:
محل پياده شدن سواران و بر زمين افتادن شهيداني است كه از گذشتگان كسي از آنها جلو نيفتاده و از آيندگان كسي به مقام آنها نخواهد رسيد(6)
6-ابوهاشم جعفري گويد : من و محمد بن حمزه به خدمت ابوالحسن امام هادي عليه السلام وارد شديم كه از آن حضرت به خاطر بيماري كه داشت عيادت كنيم . پس آن جناب به ما فرمودند : عده اي را با خرج من به حائر بفرستيد ( كه براي من دعا كنند).
چون از نزد آن بزرگوار بيرون رفتيم محمد بن حمزه به من گفت: آن حضرت مي فرمايند : عده اي را به حائر حسيني بفرستيم در صورتي كه خود بمنزله آن كسي است كه در حائر است !
ادامه مطلب