امام سجاد(ع) سه سال پیش از شهادت امام على(علیه السلام)متولّد گردید

پرتویى از سیره و سیماى امام سجاد (علیه السلام)
حضرت على بن الحسین ، ملقّب به سجّاد و زین العابدین، روز پنجم شعبان سال 38 هجرى یا 15 جمادى الاولى همان سال، در مدینه دیده به جهان گشود و در روز 12 و یا 25 محرّم سال 95 هجرى، درمدینه، به دسیسه هشام بن عبدالملك، مسموم گردید و در 56 سالگى به شهادت رسید.

مادر مكرّمه امام سجاد(ع) بنا بر منابع تاریخ اسلامى، غزاله از مردم سند یا سجستان كه به سلافه یا سلامه نیز مشهور است، می باشد. ولى بعضى از منابع دیگر نام او را شهربانویه، شاه زنان ، شهرناز، جهان بانویه و خوله، یاد كرده اند.

امام سجّاد(علیه السلام) در بدترین زمان از زمان هایى كه بر دوران رهبرى اهل بیت گذشت می زیست، که، او با آغاز اوج انحرافى، معاصر بود كه پس از وفات رسول اكرم(صلى الله علیه وآله وسلم) روى داد. امام سجاد (ع) با همه محنتها و بلاها كه در روزگار جدّ بزرگوارش امیرالمؤمنین(علیه السلام) آغاز گردیده بود همزمان بود.

حضرت محمد(ص)  در سن چهل سالگى به پیامبری مبعوث شد

 پیامبر اسلام (ص) از دیدگاه امام صادق(ع)
در طول تاريخ بشريت كم تر انسانى وجود دارد كه مانند پيامبر اسلام تمام خصوصيات زندگى اش به طور واضح و روشن بيان و ثبت شده باشد.
خداوند متعال در قرآن كريم ـ كتابى كه خود حافظ اوست(1) و بدون هيچ تغييرى تا قيامت باقى است ـ با زيباترين عبارات و كامل ترين بيانات, آن حضرت را معرفى نموده و با عالى ترين صفات ستوده است.خداوند متعال مى فرمايد: (انك لعلى خلق عظيم); (2) اى پيامبر! تو بر اخلاقى عظيم استوار هستى.
نيز مى فرمايد: (محمد رسول الله و الذين معه اشداو على الكفار رحمإ بينهم. ) (3) محمد( ص) فرستاده خداست و كسانى كه با او هستند در برابر كفار سر سخت و در ميان خود مهربانند.
محققان، تاريخ نويسان و دانشمندان در ابعاد گوناگون زندگى حضرت محمد(ص) سخن گفته اند. اما ائمه (عليهم السلام) با نگاهى ژرف و دقيق سيماى آن شخصيت بى نظير و دريكتاى عالم خلقت را به تماشا نشسته, به معرفى زندگى, مبارزات و آموزه هاى آن حضرت پرداختند. دراين نوشتار برآنيم تا گوشه هايى از زندگى و شخصيت حضرت محمد(ص) رااز نگاه امام صادق( عليه السلام ) به تماشا بنشينيم.

 خوشا به سعادت ....

يكي از حكمت‌هاي سجده در برابر خداوند اين است كه تكبر را از انسان دور مي‌كند

در برخي از روايات كه از ائمه معصومين ـ عليهم السّلام ـ نقل شده آمده است كه بايد موقع خواندن يا شنيدن آياتي از قرآن كريم سجده كرد.[1] به آن آيات، آيات عزائم و به سوره‌هايي كه آن آيات را در بردارند، سُور عزائم مي‌گويند. و ائمه ـ عليهم السّلام ـ كه اين روايات را از پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ نقل كرده‌اند و پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ نيز از خداوند نقل كرده است. پس اين دستور سجده كه از ائمه ـ عليهم السّلام ـ صادر شده در واقع دستور خداوند است و ما از روي تعبد آن را قبول مي‌كنيم و به آن عمل مي‌نمائيم.

از طرف ديگر در اين آيات، دستور سجده به صورت فعل امر آمده است و مي‌دانيم كه خداوند در قرآن به شيوه مردم با آنها سخن گفته است، و وقتي مردم دستوري را از يك شخص بزرگي مي‌شنوند، انجام آن را واجب مي‌دانند و فهم آنها از آن سخن اين است كه آن كار بايد فوراً انجام شود.

حال وقتي خداوند به عنوان آفريننده، پروردگار و مدير جهان هستي چنين دستوري مي‌دهد به طريق اولي انجام آن بر بندگان لازم و ضروري است. با دقت در مضامين آيات اين سوره‌ها و سياق آيات و توجه به فضاي نزول اين سوره‌ها مي توان به برخي از حكمت‌هاي اين فرمان الهي پي برد.

از برخي آيات قرآن كريم، مي‌توان فهميد كه در كرات ديگر، آثار حيات وجود دارد

با توجّه به آيات قرآن، امكان حيات و زندگي در كرات و سيّارات ديگر (غير از زمين) وجود دارد؟

از برخي آيات قرآن كريم، مي‌توان فهميد كه در كرات ديگر، آثار حيات وجود دارند و در آنجا موجودات زندگي مي‌كنند؛ از جمله، خداوند متعال مي‌فرمايد: « وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاءُ قَدِيرٌ »[1] و از نشانه‌هاي «قدرت» اوست، آفرينش آسمان‌ها و زمين و آن چه از «انواع» جنبنده ها در آن دو پراكنده هستند...» از آية مذكور مي‌توان استفاده كرد كه در كرات و فضا و آسمان‌هاي ديگر، ممكن است موجودات متحرك و زنده‌اي وجود داشته باشند.[2]

در آية ديگري مي‌فرمايد: « اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الأرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الأمْرُ بَيْنَهُنَّ... »[3] «خداوند، كسي است كه هفت آسمان را آفريد و از زمين مانند آن‌ها را، فرمانش، در ميان آن‌ها، پيوسته نازل مي‌شود.» مفسران احتمال داده‌اند كه مراد از «هفت»، تكثير باشد، ‌يعني؛ زمين‌هاي متعدد و نه هفت زمين. به همين خاطر دانشمندان مي‌گويند: کرات ديگري وجود دارند كه مانند كرة زمين‌اند و بر گرد خورشيد گردش مي‌كنند و مركز حيات و زندگي هستند، در هر جامعه اي اگر ‌حيات و زندگي ثابت شود، معلوم مي‌شود كه موجوداتي در آن جا هستند.[4]