سخنان آیت الله احدی :
مطلبي را به شما عرض ميكنم شايد نشنيده باشيد .جناب آقاي صديقي شب فاطميه روي منبر در بيت ايشان ( بيت رهبري ) كه آقاي رييس جمهور نشسته بود،آقاي هاشمي بود ، سران مملكتي بودند ، قوه قضاييه ، همه بودند.آقاي صديقي روي منبر اين مطلب را گفت و آن را نتوانست تمام كند .همين كه خواست تمام كند فرياد گريه جمعيت و حضار بلند شد .
ديدند اين جمعيت بسوي آقا دارند حمله ميكنند كه به عنوان تبرك به ايشان دست بزنند .آقا را بردند و ديگر نتوانستند جمعيت را اداره كنند .
وآن مطلب اين بود :
من همه ساله مكه كه ميرفتم قبل از رفتن به مكه به محضر آيت الله بهاءالديني ميرسيدم و توصيه ميخواستم از ايشان.ايشان به من توصيه هايي ميكرد و من اين توصيه ها را در سفر مكه عمل ميكردم . بعدهم كه داشتم ميامدم ، يك عمامه اي يا چيزي را براي ايشان هديه ميخريدم .
اين دفعه كه رفتم محضر ايشان اين مطلب را فرمودند :
شما وقتي كه ميرويد مسجدالنبي از قسمت جنوب شرقي مسجد ، از آن قسمت هفت قدم ميايد به جلو و قسمت بعدي را هم گفت كه من نميتوانم دقيق به شما بگويم . به خاطر اينكه ايشان اين را به وديعت پيش من گذاشت . آن وقت از دو طرف به من دستور داد
وقتي كه قدم زدي آمدي جلو رسيدي به آنجا ،آنجا بنشين و اين ذكر سبعه را بگو. اين ذكر را كه گفتي انشاءالله به حوائجت خواهي رسيد .
ذكر سبعه عجيب است ، علامه حسن زاده آملي بعد از (درج در ادامه ی مطلب )
در کشور عشق مقتدا خامنه ايست
فرماندهي کل قوا خامنه ايست
ديروز اگر عزيز مصر يوسف بود
امروز عزيز دل ما خامنه ايست
تقدیم به سرور و سالار بسیجیان امام خامنه ای
رهبر من نور چشمان من است عشق او آيين و ايمان من است
ذوالفقار حيدري در دست او طاعتش ميثاق و پيمان من است
سيدي از نسل پاك فاطمه(س) هم ز نسل شير يزدان من است
در ولايت وارث آل نبي (ص) جانشيني از امامان من است
همچو مه تابد به قلب شيعيا ن نائب خورشيد پنهان من است
در هدايت سوي حق آرد مر ا اين هدايت سمت قرآن من است
دوستانش دوست مي دارم همي دشمن او دشمن جان من است
آنكه مهر او ندارد در وجو د بي گمان همكيش نادان من است
در سخن چون ابر مي بارد به دل در كوير خشك باران من است
در حضورش موج دريا ديده ام در كلامش راحت جان من است
در نگاهش غرق دريا مي شو م واژه هايش در و مرجان من است
قلب تارم را صفايي مي دهد جامع فكر پريشان من است
من مريد آن دل وارسته ام او مراد و پير عرفان من است
بوي يوسف مي دهد پيراهنش گرچه خوديعقوب كنعان من است
من چو سنگم او چو كوه بيستون من چو مورم او سليمان من است
من چو بلبل او چو باغ پر زگل من چوبرگ او سرو بستان من است
نام او ورد زبانم روز و شب عشق او درد است ودرمان من است
آرزوي ديدنش دارم به دل در فراقش شهر زندان من است
اي خوش آن روزي كه بينم رهبرم ساعتي در خانه مهمان من است
هرگز اي ياران دعايش مي كنيد شب نمازش ذكر ياران من است
روي خوبش با دو چشمت ديده اي چهره اش چون ماه تابان من است
غرق درياي تهاجم را چه غم ناجي كشتي ز طوفان من است
گر چه دشمن نقشه ها دارد بسي حامي او حي سبحان من است
در امانت او ‹‹ امين ›› انقلا ب در شجاعت شير ميدان من است
راه او باشد ره پير خمين (ره) رهرو راه شهيدان من است
افتخار ما بود ‹‹ سيد علي ›› سرور من جان جانان من است
چون فقيه وعالم است ودين شناس مرجع تقليد دوران من است
روز ششم ماه تير از سال شصت رهبرم جانباز ايران من است
اي خداوندا نگهدارش تو با ش چون دعاي او نگهبان من است
شعر امروزم كه وصف رهبر است بهترين اشعار ديوان من است
پيروانش ني به پاكستان و هند درفلسطين است و لبنان من است
گوئيا مهدي(عج) چنين گويد كه او بهترين اصحاب و ياران من است
عزیز ما ، ای وصی امام عشق
آنان که معنای ولایت را نمی دانند در کار ما سخت درمانده اند. اما شما خوب می دانید که سرچشمه این تسلیم و اطاعت و محبت در کجاست. خودتان خوب می دانید که چقدر شما را دوست داریم و چقدر دلمان می خواست آن روز که به دیدار شما آمدیم سر بر بغل شما پنهان کنیم و بگرییم.
(آوینی آبان 1368)
