مرتضي عادت داشت، هر روز سيگار بكشد، تقريباً تمام اعضاي خانواده اين مسأله را مي‌دانستند. اما پس از پيروزي انقلاب به طور ناگهاني سيگار را ترك كرد. براي همه اين مسأله جالب بود،‌ وقتي از او علت اين كار را پرسيدم، پاسخ داد:«آقا امام زمان (عج) در همه حال ناظر بر اعمال و رفتار ما هستند. من چطور مي‌توانم در حضور ايشان سيگار بكشم». مرتضي هميشه چشم بر جاده داشت، منتظر رسيدن كاروان نوراني مهدي (عج) بود عشق يعني انتظار منتظر، و مرتضي عاشق راستين اين قافله،‌ شب را به اميد طلوع فجر صاحب‌الزمان (عج) سپري كرد،‌گونه‌هايش را نوازش نمود و بالاخره پيكي آسماني او را در سپاه منتقم آل‌محمد (ص) پذيرفت.
منبع: کتاب مرتضي آيينه زندگي ام بود

نام: حسین بیدخ

تاریخ ولادت: 1342

تاریخ شهادت: 2/1/1361

محل شهادت: تپه چشمه

عملیات : فتح المبین (یا زهرا )

محل دفن: شهید آباد (دزفول)



كل نفس ذائقة الموت هر نفسی مزه مرگ را خواهد چشید.


آنان كه به هزاران دلیل زندگی می‌كنند نمی‌توانند به یك دلیل بمیرند و آنان كه به یك دلیل زندگی می‌كنند با همان دلیل نیز می‌میرند.

بعد از یك عمر گناه حال باید در آزمایش الهی آماده سفر مرگ بشوی، بعد از یك عمر معصیت حال باید افسوس یك عمر خطا را بخوری، بعد از یك عمر خنده حال باید نشست و بر یك عمر اشتباه رفتن و نفهمیدن گریست، دیگر جای خنده نیست آخر دلیلی بر خندیدن نیست، آخر در كجای دنیا انسانی كه بین بهشت و جهنم در رفت و آمد است خود را به خندیدن خوشحال می‌كند.

هر نفسی مزه ی مرگ را خواهد چشید، برای عده ای مرگ گلو بند زیبایی است بر گلوی دختران و برای عده ای مرگ خاری است در گلو كه هرگز پایین نمی‌رود. عجیب است حال انسانهایی كه می‌دانند می‌میرند و می‌دانند در پای میز محاكمه به بند كشیده خواهند شد اما باز نشسته‌اند و دست بر روی دست، می‌خورند و می‌خوابند آسوده و بی خیال، چه عجیب است داستان آدمی كه می داند بعد از مرگ، او را باز خواست می كنند اما بی خیال از یك زندگی آسوده روز را به معصیت می‌گذراند و شب آسوده همراه شیفتگان رؤیاها به خواب می‌رود.

بعد از یك عمر حساب نكردن حال باید حساب پس داد، حاسِبوا قَبْلَ اَنْ تُحاسَبوا دیگر چاره‌ای نیست جز گریه، گریه به حال خویش و گذشته‌هایی كه هرگز به عقب بر نمی‌گردد. گناهانی كه تا ابد وسیله شكنجه روح تو شده، دیگر هیچ چاره‌ای نیست جز دعا كه خداوندا، با عدلت با من رفتار نكن كه جز آتش جهنم نصیبم نیست، با عفوت از من گذر كه بجز عفو تو امیدی نیست.

خدایا، گناهكارم، خطا از من است، می‌دانم همیشه مغلوب نفسم شده‌ام خدایا از من درگذر كه جز گذشت تو منزلگاه من جز دوزخ چیزی نیست. خدایا ای مهربان‌ترین مهربانها، ای عزیزترین عزیزانم، ای زیباترین زیبا رویان در نزدم، ای پاكترین پاكان، ای نوید دهنده، ای برپا كننده،ای همیشه زنده، ای میراننده، ای سریع الرضا، ای كاشف البلاء، ای گذرنده، به هر نحو می‌خواهی بكشیم، بكشم. به هر گونه می‌خواهی ببریم، ببرم. اگر یك بار به مرگم راضی نیستی هر بار بكشم، زنده‌ام كن باز بكشم، حاضرم، راضیم فقط یك چیز از تو می‌خواهم: ای عزیز از من بگذر، گناهانم را محو كن، آتش جهنم را یار من مكن.

خدایا، بار الها، معبودا، ایزدا، ای یار صالحان، ای دشمن كافران، ای همراه متقیان، ای عدو ظالمین، ای با مؤمنین یار و با مشركین خصم، جز به تو امید نیست ای خالق، ای حاكم، با عدلت با من حكم مكن.

ای همیشه زنده، زندگی آن دنیا را برایم در دوزخ مخواه، ای میراننده‌، مرگ مرا زندگی برای دیگران ساز، برای ملتم، دینم و امتم. برای آن سیاه دربند، برای آن سفید بی چیز، برای فقیر غمین، برای آنان كه جز اشك سلاحی ندارند و جز ذكر تو دوایی.

برادرم، خواهرم، مادرم، ای پرورش دهنده روحم، پدرم ما را فراری از مرگ نیست و با مردن نیز فراری از حكم خدا نیست، خوشا بحال آنان كه جز راه خدا راهی ندارند و جز ذكر خدا یادی ندارند. پدرم، مادرم، برادرم و خواهرم از اینان باشید. به لحظه مرگ زندگی جز افسوس چیزی نیست خویشتن را بیابید. به لحظه وداع گناهان معذب روح اند، زندگی را دریابید به هنگام مردن از مرگ فراری نیست، خدایی زندگی كنید چنان باشید كه به قول امام علی(ع): برای هر لحظه مردن آماده باشید.

دوربین فیلم برداری خدا را كه هیچگاه ندیدم، حالا دیدم گویی فرشتگان مأمور در حال گرفتن فیلم از مایند. برادرم چنان زندگی كن كه همیشه دوربین خدا را در حال گرفتن فیلم از خود ببینی.

زیاد مخواب كه فردا باید سالها در زیر خاك بخوابی، زیاد مخور كه برای خوردن وقت هاست، زیاد مخند كه دلیلی بر خندیدن نیست، به هر كجا می روی بدان سرانجام دیدار آن دنیاست.

مرگ را همیشه ببین، با گذشت باش كه خدا نیز از تو بگذرد، پدرم، مادرم اگر در نزدتان عزیز نبودم و وجودم برایتان جز رنج هدیه ای نبود خوشحال باشید كه رفتم و اگر در نزدتان عزیز و گرامی بودم بدانید كه خدا سفارش فرموده است از آنچه دوست دارید انفاق كنید. مرا انفاق در راه خدا فرض كنید، بهترین انفاقتان.

خواهرم حجاب تو سنگری است آغشته به خون من، می دانم بالاتر از آنی كه سفارش به پوشش و حجاب تو را كنم ولی بدان تفنگی كه در دست من است چادری است كه بر سر توست اگر میل به حفظ سلاحم داری چادرت را سلاحم بدان.

برادرم زندگی چند صباحی بیش نیست، نیامده می گذرد، آنچنان سریع می‌گذرد كه رود به دریا می پیوندد. چنان زندگی كن كه فردا برای رفتنت وحشتی نداشته باشی.

برادر، كوچكتر از آنم كه به تو چیزی یاد دهم اما می‌خواهم بگویم داستان قیامت داستان حقیقی است اگر نمی‌دانی سعی كن بدانی و اگر می‌دانی سعی كن ببینی و اگر می‌بینی سعی كن عمل كنی، فردا دفترچه ی‌ اعمالت را جلویت باز می‌كنند و تو چیزی نداری، جوابی نداری جز یك كار، افسوس، افسوس، افسوس بر عمری كه گذشت. در كودكی بازی، در جوانی مستی، در پیری سستی، پس كی خدا پرستی؟

برادرم می خواهم با زبان عاجزم و با قلم ناتوانم برایت سفارش كنم، وصیتی نمایم، پیامی دهم، می خواهم بگویم برادر، روحانیتی كه اكنون پرچمدار این انقلاب است، پیشرو این اسلام است, حفظش كن. هر چه به تو گفته اند دروغ است. به خدا آنها را دیده ام بر منبرها و در سنگرها, با زبانشان و با سلاحشان, دیده ام در جبهه ها, جایی كه ما را توان و شهامت رفتن نبود آنها رفته اند، به آنها احترام بگذار، البته نه آنهایی كه از روحانیت تنها چیزی كه دارند عبا و عمامه‌ای است.

برادر امام را تنها نگذارید كه فردا باید به غم این اشتباه افسوس‌ها بخورید. فقط این را بدانید كه اگر او نبود ما هنوز می بایست سر صف سینما‌ها به سر و كول هم بزنیم، در سالن های قمار به دعوا بپردازیم، حس حقارت و كوچكی ما را عذاب دهد.

بخدا من او را افتخار دینم و ملتم می‌دانم و باعث افتخار خودم. با جانم با ذره ذره ی وجودم در خوابم، در زندگی ام، در شلیكم، در نمازم، به هنگام نیازم، به هر زمان، در هر كجا با هر زبان او را دعا می‌كنم، تو نیز او را دعا كن. اگر او نبود هنوز ما می‌بایست ذلت پذیرش ظلم را به خاطر مصلحتی پوچ بپذیریم، اگر او نبود ما از مسلمان بودن خویش هیچ نداشتیم جز نمازی كه نماز نبود و جز روزه ای كه جز گرسنه بودن فایده‌ای در بر نداشت.

نمی‌دانم تو او را چه می‌دانی، من او را مسلمانی مجاهد، مجاهدی مؤمن، مؤمنی عابد، عابدی سركش، سركشی متواضع، متواضعی پیروز، پیروزی ساكت، ساكتی خروشان و خروشانی ساكت می‌دانم. او را دعا می‌كنم تو نیز او را دعا كن.

برادر، وكیلت می‌كنم از جانب خودم تا بعد از مرگم و شهادتم راهم را ادامه دهی.

آمریكا را همیشه دشمن بدار، سعی كن همیشه بمبی باشی تا هر كجا خواستی ضامن آن را بكشی و هزاران كثیف را از زندگی كه برای آنها چیزی جز نفس كشیدن نیست راحت كنی.

برادر، خون شهدا را همیشه عزیز دار «پیمان مقدس ما خون من است.»

از یادم مبر كه محتاج بیاد توام، برادر هر شب جمعه بر سر قبرم، منزلگاه ابدیم حاضر شو برایم دعا كن كه خدا از من بگذرد.

از كسی كینه‌ای ندارم جز دشمنان خدا، آمریكا، شوروی و ابرقدرتهایی كه حاضرند هزاران نفر بمیرند تا خود بر مسندی كه مسند نیست تكیه زنند. به همه مهر می‌ورزم جز دشمنان دینم، ملتم، مذهبم، مكتبم و راهم.

برادر اگر امانتی نزدم داری از خانواده‌ام بگیر یا در راه خدا گذر كن. هر امانتی نزدت دارم یا در راه خدا برایم انفاق كن و یا به تو بخشیده می‌شود. همه را به خدا می‌سپارم، از همه شما طلب عفو و گذشت دارم.

خدایا به حال كسی كه جز اشك سلاحی ندارد و جز یاد تو دوایی, رحم كن كه محتاج یك راحمم.

حسین بیدخ ـ پادگان دو كوهه

پاسدار انقلاب اسلامی آگاهانه راه حسین (ع) را که ادامه راه انبیاء الهی است انتخاب می کند و در این راه، فروغ خون اصحاب حسین (ع) و شهیدان گلگون کفن کربلا را چراغ راه خویش قرار می دهد.

شهادت دُرّ گرانبهایی است که بعد از جنگ به هر کس نمی دهند.

ما فقه بـه معنـای واقعی کلمـه و قرآنی آن را در میدان جنگ آموخته ایم .

امروز، به فضل همین شهادتها و به برکت خون شهدا، ملت ما، ملت سربلند و آبرومندی است و ملتها آبرو و عزت را این گونه باید پیدا کنند.

شهادت بالاترین پاداش و مزد جهاد فی سبیل الله است.

همه کسانی که در جنگ تحمیلی هشت ساله، چه با حضور خود یا فرزندان و عزیزانشان، حضور و فعالیتی داشته اند، مخصوصا خانواده شهیدان عزیز و جانبازان و اسیران گرامی، باید بدانند که در امتحانی بزرگ شرکت کرده و در آن سربلند بیرون آمده اند .

فرزندان شهدا بدانند که پدران آنان موجب شدند که اسلام، در چشم شیطانها و طاغوتهای عالم، ابهت پیدا کند.

ایستادگی در مقابل دشمنان مقتدر و مسلط، زورگوی ظالم و پرروی گستاخ، کار بسیار بزرگ و با عظمتی است. این همان کاری است که مردم ما کردند و عظمت ملت ما به خاطر همین شهادت جوانان شما و شجاعت فرزندانتان بود.

شهید جانش را فروخته و در مقابل آن، بهشت و رضای الهی را گرفته است که بالاترین دستاوردهاست. به شهادت در راه خدا، از این منظر نگاه کنیم. شهادت، مرگ انسانهای زیرک و هوشیار است که نمی گذارند این جان، مفت از دستشان برود و در مقابل، چیزی عایدشان نشود.

شهدا، علاوه بر مقامات رفیع معنوی، که زبانها و قلمها از توصیف آن و چشم و دلها از مشاهده آن ناتوانند، مشعلدار پیروزی و استقلال ملتند و حق بزرگ آنان بر گردن ملت، بسی عظیم است.

پرچم عروج انسان به بام معنویت که امروز در گوشه و کنار دنیا برافراشته می شود، در حقیقت پرچم امام ما و شهیدان اوست. آنها زنده اند و روز به روز زنده تر خواهند شد.

من اکنون به پدران و مادران، همسران و فرزندان، خواهران و برادران و دیگر کسان شهدای عزیز و جانبازان و اسراء و مفقودین درود می فرستم و اعلام می کنم که آنان در رتبه و شان معنوی، بلافاصله پشت سر عزیزان فداکار خویشند.

هر چه داریم، به برکت جانفشانیها و فداکاری هاست، به برکت روحیه شهادت طلبانه است.

اساسا جهاد واقعی و شهادت در راه خدا، جز با مقدمه ای از اخلاصها و توجه ها و جز با حرکت به سمت "انقطاع الی الله" حاصل نمی شود.

((از شهادت باكی نیست … شهادت ارثی است كه از اولیا ما به ما می رسد.))

***

((شهادت فخر اولیا بوده است و فخر ما.))

***

شهادت عزت ابدی است، حیات ابدی است. آنها از شهادت بترسند و از مردن بترسند كه مردن را تمام می دانند و انسان را فانی.))

***

شهادت هدیه ای است از جانب خدای تبارك و تعالی برای آن كسانی كه لایق هستند و دنبال هر شهادتی باید تصمیم ها قوی تر بشود.

***

ملتی كه شهادت برای او سعادت است پیروز است.

***

آنكه شهادت را در آغوش، همچون عزیزی می پذیرد، آن كوردلان نمی توانند مقابله كنند.

***

خط سرخ شهادت آل محمد و علی است و این افتخار از خاندان نبوت و ولایت به ذریه طیبه آن بزرگواران و به پیروان خط آنان به ارث رسیده است.

***

همین شهادتها پیروزی را بیمه می كند، همین شهادتهاست كه دشمن شما را رسوا   می كند در دنیا.

***

شهادت در راه خدا چیزی نیست كه بتوان آن را با سنجش های بشری و انگیزه های مادی ارزیابی كرد.

***

خداوندا این دفتر و كتاب شهادت را همچنان به روی مشتاقان باز و ما را هم از وصول به آن محروم مكن.

***

عزیزان من! از فدائی دادن و نثار جان و مال در راه خدا و اسلام و ملت مسلمان نهراسید كه این شیوه پیغمبر عظیم الشان و اوصیاء و اولیاء آنان بوده و خون ما رنگین تر از خون شهدای كربلا نیست.

***

این حس جلو آمدن برای اسلام و شهادت بود كه ما را به پیروزی رساند.

  برای گفتن حرفم راه دوری  نمی روم . از همین جمعه شروع می کنم ، همین جمعه که کوه می روی . یا نه! ،از طول هفته که دورن شهر عبور و مرور می کردی تا با عجله به محل کار یا دانشگاهت برسی.

در شلوغی شهر ، کنار همین ترافیک سنگین ، در حضور همین روز مرگی ها ، نزدیک خانه ات ، محل کارت و یا داخل دانشگاهت حتی اگر چشم سرت را هم باز کنی کفایت می کند تا ستاره بارانی ،از قبور شهدای گمنام جلوی دیدگانت به تلالو بنشیند .

خیلی از ما حتی روزانه از کنار این منابع رحمت الهی گذر می کنیم ولی یا بی توجهیم ، یا صلواتی نثار روان پاکشان می کنیم و یا با دلسوزی ، که این ها جوانیشان و آرزوهایشان را گذاشتند و اکنون دستشان از دنیا کوتاه است و ما بهره مند از نعمت های دنیا ، فاتحه ای می خوانیم.

و چه خوش گفت سید شهیدان اهل قلم "پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند ، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند".

آیا تا به حال به آثار و برکات حضور این قبور نورانی در میان روزمرگی خود اندیشیده ایم ؟

اصلا چرا باید بر سر مزار شهدا رفت ؟ فقط برای آن که به یادشان باشیم ؟

برای آنکه بگوییم ما درک می کنیم ،شما برای راحتی ما رفته اید؟ برای آزادی وطن رفته اید؟

این ها درست ، ولی زیارت قبور شهدا بیشتر از اینکه تسلی خاطر باشد فواید زیادی برای خودمان دارد . برای درک این فواید ،تمسک به مکتب اهل بیت علیهم السلام و بهره مندی از سخنان ایشان هر چند کم ،بهترین یاری دهنده ی ما خواهد بود .  

اهل بیت و زیارت قبور شهدا :

• زیارت قبر پیامبر خدا (ص) و زیارت قبر شهیدان و زیارت قبر امام حسین (ع) برابر است با یک حج مقبول همراه رسول خدا (ص) - امام صادق علیه السلام / وسائل الشیعة، ج 10، ص 278

• در مورد سیره رسول خد(صلى الله علیه وآله) در زیارت قبور شهدا، طلحة بن عبدالله نقل کرده است:

«همراه پیامبرخد(صلى الله علیه وآله) از شهر خارج شدیم، وقتى که به مزار شهدا رسیدیم، آن حضرت فرمود: این قبور آرامگاه برادران ماست و بعد به زیارت شهدا مشغول شد.»  - بیهقى، سنن کبرى، ج5 ، ص249

• «حضرت فاطمه(علیها السلام) پس از وفات پیامبر، هفتاد و پنج روز بیشر زنده نبود و در این مدت، خندان و خوشحال دیده نشد. هر هفته، روزهاى شنبه، دوشنبه و پنجشنبه به زیارت قبر شهیدان اُحد مى آمد. سپس قبر عمویش حمزه را زیارت مى کرد و در آنجا نماز مى خواند و اشک می ریخت. و برایش رحمت مى طلبید و از خدا براى او آمرزش مى خواست.» -امام صادق علیه السلام / وسائل الشیعه، ج 10، ص 279 ، کافى، ج6، ص561

• هر کس که نتواند به زیارت قبر ما (امامان) بیاید، پس قبر برادران صالح و شایسته ما را زیارت کند. - امام صادق علیه السلام  / بحار الانوار، ج 74، ص .311

• برای خدا به دیدن اهل طاعت او بروید و هدایت را از اهل ولایت او بگیرید - امام علی علیه السلام  / غرر الحکم، ح 1، ص 5491

• با توجه به آنکه شهیدان جزو شیعیان صالح خداوند محسوب می شوند، حضرت امام کاظم علیه السلام می فرمایند:

کسی که نمی تواند به زیارت ما اهل بیت بیاید پس به زیارت قبور شیعیان صالح ما برود که در این صورت ثواب زیارت ما به او تعلق می گیرد. - محمد حسین الحسینی الجلالی ،مزارات اهل البیت و تاریخ ها،ص 15

• ... سوگند به آنکه جانم در دست اوست هیچ کس بر شهدا سلام نمی کند مگر اینکه شهیدان سلام آنان را پاسخ می دهند.  - حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه و آله  / مکی قاسم البغدادی، تأصیل لا استئصال،ج4،ص80

و...

در مقام زیارت شهدا ، این هایی که پیامبر اسلام برادر خود خطابشان می کند کافی است با استناد به سخن گوهربار ختم رسل بگوییم : اگر دل های خود را معطر به یاد شهدا می کنیم و سلامی روانه ی آستان آن بزرگواران کردیم ، بدانیم که این از بزرگترین عنایات شهدا است . در واقع قبل از اینکه ما به یاد آن ها باشیم ، آنان یادی از ما کرده اند که ما در جواب سلامشان می گوییم

السلام علیکم ایها الشهداء و رحمة الله و برکاتة

بوسیدنی است سنگ مزار شهید عشق

                                                    بوییدنی است تربت پاک گدای دوست

مزار شهید ... عاشق دلباخته مکتب و قربانی راه خدا که از فرات عشق و علقمه ایمان سیراب شد و لبیک گویی به ندای (( هل من ناصر )) حسین زمان را با خون به اثبات رساند و در محراب جبهه به نماز سرخ شهادت ایستاد .

در جبهه نورانی دفاع از اسلام روح بلند و خدایی خویش را با ابدیت پیوند زد و اسماعیل گونه در قربانگاه حق و صدق فدای قرآن شد و به صف عاشورائیان پیوست .

آنچه داشت جان بود که تقدیم خدا کرد. آنچه برد عمری جهاد و خدمت و خلوص بود و آنچه بر جای نهاد نام معطر و یاد نیک بود.

   شهیدی که از زمزم یقین و کوثر عشق سیراب شد و پیمانی را که با مولایش بسته بود  با خون به امضا رساند و نقد جان را فدای رضای جانان کرد.

برگرفته از کتاب : قطعات - نوشته جواد محدثی - ص۸۷